زبان بدن*** قابل توجه دختر خانم ها و آقا پسرها
اما اگر بخواهیم در یک جمله این اصطلاح را توضیح دهیم شاید بشود گفت:
مجموع رفتار و اعمالی که بوسیله اعضای بدن احساسات و منظور درونی مان را به مخاطب بیان می کنیم.
فرض بفرمایید هنگامی که دروغی می گوییم با تکان دادن بیش از حد دست و حرکات عصبی صورت به راحتی اضطراب درونی مان را به مخاطب ابراز می کنیم.
و یا اگر از شخصی خوشمان بیاید و علاقه ای قلبی به وی داشته باشیم با نگاه های نافذ و لبخندی سعی در انتقال علاقه مان می کنیم.
از این دست مثال ها بسیار است و اگر به درون خودتان مراجعه کنید شاید به یاد بیاورید که بارها و بارها مخاطبتان به سرعت به آنچه در فکرتان در حال عبور بوده پی برده است.
بحث ما در اینجا آن دسته از رفتار عمدی که با میل خودمان سعی در بیان احساساتمان داریم نیست.
در اینجا میخواهم به این اشاره کنم که گاهی با اعمالی که انجام میدهیم (سهواً) مخاطب را به سوی خود جلب کرده و ندانسته به اون ابراز احساسات می کنیم.
گاهی با نگاه های خیره و یا لبخندی که به لب داریم برای مخاطبمان حتی توهم علاقه قلبی را ایجاد می کنیم.
این اتفاق هم برای مرد بد است و هم برای زن.
اما شاید بشود گفت اگر این اتفاق ناخواسته از طرف مرد بیفتد آنقدر مشکل ساز نخواهد شد که برای زن.
زنی را تصور کنید که به رسم ادب در هنگام مکالمه لبخندی دلنشین و زیبا همیشه بر گوشه لب دارد.
آنگاه مردی که کمی سست احساس نیز باشد با دیدن این لبخند دلنشین به این فکر نمیکند که آیا این لبخند نشانه ادب است یا منظور چراغ سبزی است برای گرفتن پیشنهاد.
و یا آیا این لبخند فقط برای او زده می شود یا به نشانه احترام تقدیم به همه هم صحبتان می شود.
و اینجاست که زن باید منتظر بازخورد های این لبخند مودبانه باشد.
و صد البته که بر عکس همین قضیه هم صادق است که مردی با لبخندی دلنشین ناخواسته دل خانمی را می برد.
پس زیبنده است هر کس بر رفتار و کردار (ناخواسته) خود نگرشی عمیق داشته باشد.