مشاوره
مشاوره
بنام خدا با سلام خدمت مشاوران عزیز و اعضاء جوانه امید دوستی با نامه درخواست مشاوره کرد از جایی که من سر رشته نداشتم تا حدودی به ایشون کمک کردم ایشون در یک خانواده 5نفری هستن 3 برادر و پدر مادر زندگی میکنن که متاسفانه یکی از برادرنشون معلولیت ذهنی دارن تا چند ماه پیش هم داخل خود خانواده زندگی میکردن که پدر خانواده تصمیم میگیرن بچه خودشون به بهزیستی که داخل شهر ببرن تا اونجا از فرزندش مراقبت کنن که پسر بزرگ خانواده با این کار پدر کلان مخالف و با خانواده نزدیک 1 ماه با خانواده دگیر هستن و میگن که برادرشا بیارن خونه و خود ایشون ازش مراقبت میکنه دلیل اصلیشم برایی این کار اعدم نگهدار درست از برادر و خود برادرش هست که برایی خونه و خانواده بی قراری میکنه از مشاوران می خواند تا راهنمایی لازم به ایشون بکنین با تشکر خودشون خواستن هرکس با دانشی که داره کمکش بکنه
با عرض سلام و خسته نباشید خدمت این دوستمون خیلی ممنون که به این گروه مراجعه کردین
ببینین هر بیماری که در خانواده باشه بهتر میتونن ازش نگهداری کنن ولی اگر در بهزیستی باشه شاید اون طرز صحیح و آداب بیمار داری رو نتونن انجام بدهند و به نظرم داخل خانه مراقبت بشه بهتره
شاید داخل خانواده هم پدر و هم مادرش رو میبینه واسش روحیه میاره اونجا در بهزیستی افراد غریبه رو میبینه البته بازم باید شرایط این شخص رو ببینین و در کل تصمیم گیری کنید
از نظر من اینطوری است که در داخل خانواده بهتره در داخل خانه بهتره نگهداری بشه با پدرشون صحبت کنن و متقاعدش کنن که داخل خونه بهتره شاید در داخل خونه نیازی به چیزی داشت شاید به خیلی چیزا نیاز داشته باشه و نتونن در ا خل اونن مجتمع بهش بددهند
از نظر من داخل منزل بهتره
ببینین هر بیماری که در خانواده باشه بهتر میتونن ازش نگهداری کنن ولی اگر در بهزیستی باشه شاید اون طرز صحیح و آداب بیمار داری رو نتونن انجام بدهند و به نظرم داخل خانه مراقبت بشه بهتره
شاید داخل خانواده هم پدر و هم مادرش رو میبینه واسش روحیه میاره اونجا در بهزیستی افراد غریبه رو میبینه البته بازم باید شرایط این شخص رو ببینین و در کل تصمیم گیری کنید
از نظر من اینطوری است که در داخل خانواده بهتره در داخل خانه بهتره نگهداری بشه با پدرشون صحبت کنن و متقاعدش کنن که داخل خونه بهتره شاید در داخل خونه نیازی به چیزی داشت شاید به خیلی چیزا نیاز داشته باشه و نتونن در ا خل اونن مجتمع بهش بددهند
از نظر من داخل منزل بهتره
اولا بنازم به این داداشمون که حاضره این کارو بکنه می دونم کار سخت ودست و پا گیریه ولی خود خانواده این کارو بکنن بهتره به هر حال هرچی باشه خانواده هستن و به هم وابسته هستن وپیوند ومهربونی که توی خانواده هست مطمئنان در بهزیستی نیست نمی گم بد رفتاری می کنن یا توجه نمی کنن ولی محیط خانواده چیز دیگه ای هست به نظر من داخل محیط خانواده باشه بهتره چون اون جوری هم افسردگی و ناراحتی های دیگه داره
منم همین به ایشون گفتم و لی حرف اصلی ایشون اینه که پدر مخالف سر سخت هستن و میگن دیگه تحمل ندارن ببین زجر بچه شون را
و مادرشون فقط گریه میکن و اخل خونشون آرامش واقعی وجود نداره آدرس تاپیکم براشون فرستادم که در صورت لازم خودشون به طور مستقیم با دوستان صحبت کنند
و مادرشون فقط گریه میکن و اخل خونشون آرامش واقعی وجود نداره آدرس تاپیکم براشون فرستادم که در صورت لازم خودشون به طور مستقیم با دوستان صحبت کنند
همون جور که برای پدر مادر سخته برای خود فرد هم سخته تحمل دوری خیلی سخت تره خودتونو بزارید جای اون وقتی که از خانواده دورین چقدر ناراحت هستین حالا اون هم همین جوره ولی نگهداری که داخل خونه میشه کرد اون جانمیشه
خوب دلیل پدرشون چیه؟ باید بدونیم که پدرشون برای چی مخالفت میکنن
سلام
این تعصب برادر قابل ستایشه ولی بنظرمن پدر تصمیم درستا گرفتند
بچهای که معلولیت ذهنی دارند قادر ب زندگی درجامعه امروزنیستند واین حضورشون درخانواده هم ب خود فرد و هم ب اعضای خانواده از لحاظ روحی وروانی
آسیب میزنه وخیلی روی دیگر اعضای خانواده اثر میذاره ولی وقتی به بهزیستی باشه هم نوع برخورد ب ایشون میدونند وهم از خود معلول در محیطی که همه
یکسان ویه مشکل دارند بزرگ میشه وفرد آسیب کمتری میبنه وباید آینده نگر بود حالا من دقیق نمیدونم دقیقآآا درچه سنی هستند آیا بابزرگتر شدن برادرتون
میدونید که بهزیستی دیگه مسولیتشا قبول نمی کنه؟؟ میدونید اگردرجامعه باشه ناهنجاریاش باتوجه ب برخورد ناآگاهانه دیگران بیشترمیشه؟؟
آیا برادرتون وقتی متاهل بشه بازم مسئولیت نگهداریشا ب عهده میگیره؟؟؟
درکل سخته ولی ب نظرمن واگذاری ب بهزیستی تنها راهه وبرادرتون می تونه باسرکشی مداوم وهفتگی وکمک نقدی بیشترین کمکابهش بکنه
این تعصب برادر قابل ستایشه ولی بنظرمن پدر تصمیم درستا گرفتند
بچهای که معلولیت ذهنی دارند قادر ب زندگی درجامعه امروزنیستند واین حضورشون درخانواده هم ب خود فرد و هم ب اعضای خانواده از لحاظ روحی وروانی
آسیب میزنه وخیلی روی دیگر اعضای خانواده اثر میذاره ولی وقتی به بهزیستی باشه هم نوع برخورد ب ایشون میدونند وهم از خود معلول در محیطی که همه
یکسان ویه مشکل دارند بزرگ میشه وفرد آسیب کمتری میبنه وباید آینده نگر بود حالا من دقیق نمیدونم دقیقآآا درچه سنی هستند آیا بابزرگتر شدن برادرتون
میدونید که بهزیستی دیگه مسولیتشا قبول نمی کنه؟؟ میدونید اگردرجامعه باشه ناهنجاریاش باتوجه ب برخورد ناآگاهانه دیگران بیشترمیشه؟؟
آیا برادرتون وقتی متاهل بشه بازم مسئولیت نگهداریشا ب عهده میگیره؟؟؟
درکل سخته ولی ب نظرمن واگذاری ب بهزیستی تنها راهه وبرادرتون می تونه باسرکشی مداوم وهفتگی وکمک نقدی بیشترین کمکابهش بکنه
این تصمیم با پدر و مادر هست
اگه در خودشون ببینن میتونن ازش مراقبت کنن این کار را باید بکنن
اگه هم نه سعی میکنن از الان به دوریش عادت کنن
ولی کلیه شرایط به کنار
من فکر میکنم مهر مادری اینقدر زیاد باشیه که راضی به این کار نشه
به نظر من از طریق مادرتون پدرتون را متقاعد کنید
دوستمون مسافر غریب هم یه چیز زیبایی گفتن شما فردا روزی خودت ازدواج کنی حاضری از داداشت مراقبت کنی؟(یا همون که برادرت ازدواج کرد شما ازش مراقبت میکنید)
همسرت میتونه؟
اگر میتونید تنها راهش از طریق مادرتونه که با پدرتون حرف بزنه
من نمیگم کار پدرتون خوب یا بده هر کسی یه تفکر مخصوص به خودشو داره
اگه در خودشون ببینن میتونن ازش مراقبت کنن این کار را باید بکنن
اگه هم نه سعی میکنن از الان به دوریش عادت کنن
ولی کلیه شرایط به کنار
من فکر میکنم مهر مادری اینقدر زیاد باشیه که راضی به این کار نشه
به نظر من از طریق مادرتون پدرتون را متقاعد کنید
دوستمون مسافر غریب هم یه چیز زیبایی گفتن شما فردا روزی خودت ازدواج کنی حاضری از داداشت مراقبت کنی؟(یا همون که برادرت ازدواج کرد شما ازش مراقبت میکنید)
همسرت میتونه؟
اگر میتونید تنها راهش از طریق مادرتونه که با پدرتون حرف بزنه
من نمیگم کار پدرتون خوب یا بده هر کسی یه تفکر مخصوص به خودشو داره
سلام خسته نباشین.
من خودم یک مدت در یهزیستی ها سطح استان رفت و آمد داشتم نمیشه پرده از برخی حقایق برداشت ولی بهتره بردارشون را هرچه زودتر به خونه برگردونن چون اگه زمان بیشتری بگذره و فرد در بهزیستی بیشتر اذیت بشه ممکنه با خانواده دچار مشکل بشه و اگه هم توی بهزیستی مورد آزار قرار بگیره از دید خانوائه نگاه میکنه و صددرصد دچار پرخاشگری میشه این این دسته از انسانها باید احساسات بیشتربرایشان خرج کرد چیزی که توی هیچ بهزیستی به افراد نمیدن.......من خودم شخصن مخالف همه بهزیستی های استانم.....
من خودم یک مدت در یهزیستی ها سطح استان رفت و آمد داشتم نمیشه پرده از برخی حقایق برداشت ولی بهتره بردارشون را هرچه زودتر به خونه برگردونن چون اگه زمان بیشتری بگذره و فرد در بهزیستی بیشتر اذیت بشه ممکنه با خانواده دچار مشکل بشه و اگه هم توی بهزیستی مورد آزار قرار بگیره از دید خانوائه نگاه میکنه و صددرصد دچار پرخاشگری میشه این این دسته از انسانها باید احساسات بیشتربرایشان خرج کرد چیزی که توی هیچ بهزیستی به افراد نمیدن.......من خودم شخصن مخالف همه بهزیستی های استانم.....
شرایط سختی و تصمیم هم سخته
نظر همگی دوستان از دیدگاهی که دارن نظرشون را مطرح میکنن درسته ولی به نظر من باید به تصمیم پدر و مادرشون احترام بذارن . مطمئنا پدر و مادرشون بچه شون خیلی دوست دارن و خودشون هم نمیخوان ازشون دور بشه ولی خوب ما همگی انسان هستیم با درجات روحی متفاوت و صبر و تحمل متفاوت . اما به هر حال بینهایت نیست و گاهی ظرفیت فرد توم میشه من فکر میکنم پدر ایشون نه فقط به خاطر رسیدگی که این بچه میخواد ، این تصمیم را گرفتم به نظرم دلیل اصلی اش اینه که خوب پدرن و نمیخوام نقص فرزندشون را تمام مدت ببینن فکر میکنم تو روحیه شون اثر گذاشته .
خیلی از ما با فرد معلول ذهنی زندگی نکردیم و با مشکلاتی که اونها درگیر هستن و خانواده شون آشنا نیستیم.
اینکه برادرشون همچین تصمیمی گرفتن خیلی خوبه ولی شاید تابع احساس این تصمیم را گرفتن . مطمئن هستن که فردا این وظیفه را نمیاندازن گردن مادر و پدر دوباره ؟؟؟
ایشون میتونن تو بهزیستی زیاد برن سر بزنن به برادرشون . چیزی که گاهی فراموش میشه که اینطور نباید باشه لااقل وقتی رفتم موسسه فردوس اینو فهمیدم
به نظر من بذارن پدرشون این تصمیم را عملی کنه تا مدتی یه آرامش روانی در خانواده شون و مخصوصا در پدر و مادرشون حکفرما شه
من حس میکنم وقتی این تصمیم عملی بشه بعد از مدتی که فشار روانی این قضیه کمتر بشه پدرشون بچه شون رو برمیگردونن. اصلا اگر معلولیت بچه شون زیاد نباشه بهزیستی اونها را خیلی نگه نمیداره چون به هر حال ظرفیت محدودی دارن و هر کسی که بشون سپرده میشه را تمام مدت نگه نمیدارن مگر مورد خاص باشه.
اگر الان به زور بخوان این فرد معلول را تو خونه نگه دارن نمیشه واقعا....! نگهداری از این افراد چیزی نیست که فقط به عهده یه نفر تو خونه باشه باید همه همکاری کنن چون بعد از یه مدت یه نفری طرف میبره و دیگه نمیتونه البته این بستگی به درجه معلولیت هم داره
نظر همگی دوستان از دیدگاهی که دارن نظرشون را مطرح میکنن درسته ولی به نظر من باید به تصمیم پدر و مادرشون احترام بذارن . مطمئنا پدر و مادرشون بچه شون خیلی دوست دارن و خودشون هم نمیخوان ازشون دور بشه ولی خوب ما همگی انسان هستیم با درجات روحی متفاوت و صبر و تحمل متفاوت . اما به هر حال بینهایت نیست و گاهی ظرفیت فرد توم میشه من فکر میکنم پدر ایشون نه فقط به خاطر رسیدگی که این بچه میخواد ، این تصمیم را گرفتم به نظرم دلیل اصلی اش اینه که خوب پدرن و نمیخوام نقص فرزندشون را تمام مدت ببینن فکر میکنم تو روحیه شون اثر گذاشته .
خیلی از ما با فرد معلول ذهنی زندگی نکردیم و با مشکلاتی که اونها درگیر هستن و خانواده شون آشنا نیستیم.
اینکه برادرشون همچین تصمیمی گرفتن خیلی خوبه ولی شاید تابع احساس این تصمیم را گرفتن . مطمئن هستن که فردا این وظیفه را نمیاندازن گردن مادر و پدر دوباره ؟؟؟
ایشون میتونن تو بهزیستی زیاد برن سر بزنن به برادرشون . چیزی که گاهی فراموش میشه که اینطور نباید باشه لااقل وقتی رفتم موسسه فردوس اینو فهمیدم
به نظر من بذارن پدرشون این تصمیم را عملی کنه تا مدتی یه آرامش روانی در خانواده شون و مخصوصا در پدر و مادرشون حکفرما شه
من حس میکنم وقتی این تصمیم عملی بشه بعد از مدتی که فشار روانی این قضیه کمتر بشه پدرشون بچه شون رو برمیگردونن. اصلا اگر معلولیت بچه شون زیاد نباشه بهزیستی اونها را خیلی نگه نمیداره چون به هر حال ظرفیت محدودی دارن و هر کسی که بشون سپرده میشه را تمام مدت نگه نمیدارن مگر مورد خاص باشه.
اگر الان به زور بخوان این فرد معلول را تو خونه نگه دارن نمیشه واقعا....! نگهداری از این افراد چیزی نیست که فقط به عهده یه نفر تو خونه باشه باید همه همکاری کنن چون بعد از یه مدت یه نفری طرف میبره و دیگه نمیتونه البته این بستگی به درجه معلولیت هم داره