پس عشق ما چه می شود؟/عشق من هوس نیست!
پس عشق ما چه می شود؟/عشق من هوس نیست!
به سبب فعالیتهایی که در یکی از کانونهای دانشگاهی داشتم، با او همکار بودم و بعضاً سر یک میز با هم بحث میکردیم...
منطقه ازاد، هم رشته ام رشته خوبی است، هم دانشگاهم جزو برترین دانشگاه های کشور است. هر کس هم که مرا می شناسد مرا جزو مذهبی ها می داند؛ یعنی هیچ کس در دانشگاه مرا بدون چادر ندیده. شماره ام هم کاملاً شخصی است. هیچ کدام از همکلاسی های آقا هم جرأت بگو و بخند با مرا نداشتند تا همین امروز که دارم آماده می شوم برای آزمون ارشد.
او هم مثل من است؛ شاید هم متعصب تر از من. بشدت مذهبی و معتقد. جوری که آن اول ها هیچ کس باور نمی کرد که میان او و من رابطه عاطفی به وجود آید ...
به سبب فعالیت هایی که در یکی از کانون های دانشگاهی داشتم با او همکار بودم و بعضاً سر یک میز با هم بحث می کردیم؛ اتفاقاً روحیات مان هم جوری بود که بشدت با هم داغ و هیجانی بحث می کردیم و یک جورهایی کارمان به دعوا می کشید!
اما حدود ترم چهار این دعواها کم کم شد بذر محبتی که در دلم و دلش افتاد. آن اول ها پیامک هایی با مضمون مثلاً تبریک و تسلیت ایام. بعداً پیامک هایی با مضامین اجتماعی مثلاً جملات دکتر شریعتی و کم کم شعرهای عاشقانه...
ادامه مطلب را اینجا بخوانید
به به چشم بچه مذهبی ها روشن، چی شد از اون همه تعصب کار به پیامک عاشقانه فرستادن رسید؟اصلا به این تک روی ها اعتقاد ندارم حتی اگر دختر پیشنهاد دهنده هم باشه این طوری نه.شاید با واسطه ای مطمئن بهتر باشه.ولی حالا صرف تعصبی بودن دو نفر دلیل تفاهمشون برای یه زندگی مشترک نمی شه.مذهبی بودن با تعصبی بودن خیلی فرق داره.و من فکر می کنم هر دو نفر در این زمینه باید خیلی دقت داشته باشند.