لطفا ًنظرتون رو درباره این شعر بیان بفرمایید ...
لطفا ًنظرتون رو درباره این شعر بیان بفرمایید ...
پژمان بختياري:
اي به قربون تو بي عشق تو جون سي چِنُمه
اَركفِ پاته نبوسُم مو دُهون سي چنُمه
مو نَمَهنُم تو بمَهني كه مُو خارُم تو گُلي
جُون تويي اَر تو نَبوي وام،ديه جون سي چنُمه
اَر نَگُم دردِته چينام كه تو اُميد مُني
سي چه كَر كَر بكُنُم وا كَس و جون سي چنُمه
اَر تو شُل شُل نكُني وا كَد و بالا مِن مال
بهلُمي كُه بِگِرُم مال و بُهون سي چِنُمه
مَچِد ايرُم كه دعا وُر تو و جونِ تو كُنُم
اَر نَه سجاده و تسبيح و قُرون سي چنُمه
به زمين و به زمون جا نَگِرِهدُم چه كُنُم
بي گُل ري تو زمين سي چه، زمون سي چنُمه
تير مِرزِنگِ تُونه خَردُم و رهدُم به جريت
هي كُرِ زال بگو تير و كمون سي چنُمه
در این شعر زیبا و ارزشمند ،استاد حسین پژمان بختیاری این اسطوره شعر و ادب پارسی ، سرزمین بختیاری و مردمان اصیل ، جوانمرد و نیکو سرشت آن را به بهترین شیوه ممکن توصیف می کند و با چه ظرافت کم نظیری ، یادآور می شود که ایران بی نام بختیاری و بختیاری بی نام ایران ، هیچ معنائی ندارد.
زنده باد بختیاری
پاینده باد ایران
زنده باد بختیاری
پاینده باد ایران