دوستی از من مشاوره خواسته که من از تمام عزیزان کمک میخوام

سلام ...

اگر در خودشون شرایط ازدواج رو می بییند، بهترین راه در میون گذاشتن موضوع با خانواده هست ...!
چون ...
1. خانواده بهترین کمک رو بهشون می کنند. و کارهایی که لازمه پیش از خواستگاری انجام بدند رو ان شاءالله انجام می دند ...
2. اگه این آقا بدون اطلاع خانواده درخواستشون رو به اون خانم بدند، و خانم روی این پیشنهاد حساب باز کنند، ممکنه خانواده ی آقا بعد از اینکه مطلع شدند، مخالفت کنند و مشکلات جدیدی ایجاد بشه ...

پی نوشت: بهترین راه، از راه درست رفتن هست ... با آگاهی توی این راه قدم بگذارید

موفق باشید ...

به نظر من اگه شروع رابطه شون از دنیای مجازی بوده ولی شناختشون رو برای ازدواج توی دنیای واقعی به دست آوردن اشکالی نداره ولی نمیشه تو دنیای مجازی کسی رو واسه زندگی پیدا کرد حتی اگه تاپیک ها و دیدگاههاشون هم در یک راستا باشه....که البته باز هم به نظر من همونقد که شباهت ها مهم اند تفاوتها هم اهمیت دارند....به نظر من واسه ازدواج نباید عجله کنن هر چند هم که شیفته و عاشق همدیگه باشن باید سعی کن روابط خانوادگی داشته باشن تا به شناخت کامل تر برسن مخصوصا اینکه توی یه محیط مجازی اشنا شدن احتمال اینکه از یه شهر نباشن و تفاوت فرهنگی داشته باشن زیاده....ولی در هر صورت به نظر من نباید زیاد عجله کنن...

عشق مجازی هم مگه داریم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟/

نمی دونم چرا حس می کنم این تاپیک ایجاد شده واسه این که ،
اون کسایی که اجازه نداشتن تو اون یکی تاپیک(همون خانم25ساله) نظر بدن ناراحت نشن و اینجا اظهار نظر کنن

و اما نظر اینجانب:

اگه کوچک ترین علاقه ای (جهت امر خیر) احساس بشه بهتره که خیلی زود خانواده ها در جریان قرار بگیرن..(به منظور آشنایی بیشتر و تصمیمات جدی تر..)

سلام
گزینه ی سوم هم به نظر من اینه که به هیچ وجه به شرایطی که از طریق اینترنت متوجه شون شده کفایت نکنه چون همه ی ما دیدیم موارد زیادی رو که فقط به یک یا چند مورد محدود کفایت کردند که بیشتر به چشم میومده و مابقی شرایط رو نادیده گرفتند ولیکن بعدها روی همون موارد به اختلاف برخوردن

ببخشین من کلا آدم رکی هستم!
دوستان زندگی بچه بازی نیست!!!!!
کی میخوایین اینو متوجه بشین آخه؟؟
سن هر دو طرف خیلی کمه
الان هر دو در شرایط احساسی قرار دارن
عقل و منطق بکار ببرین
اولا اینکه از کجا اطمینان حاصل کردین که اون چیزی که توی دنیای مجازی دیدین واقعیه؟!!!!!!
ثانیا از کجا معلوم اون چیزی که خودتون نشون دادین توی دنیای مجازی ، خود واقعی شما باشه؟؟؟

زندگی که 4 روز عاشقی نیست!!!! کلی مسئولیت و تعهد میخواد

یکم منطقی تر باشین...ببینید واقعا تو این سن شرایطتون اصلا برای فکر کردن به ازدواج مهیاست؟!
کار مناسب دارین؟
از نظر خانوداگی با هم تناسب دارین؟
فرهنگتون یکه یا هم سطح هم هست یا نه؟
اصلا از نظر قیافه و اخلاق واقعی اون چیزی هست که باید باشه؟
هزار تا معیار وجود داره برای انتخاب عاقلانه شریک بقیه عمرتون...

خانم یعقوبی به خدا اینطور نیست من تعداد دیگه نامه مبنی بر درخواست مشاوره دارم که کم کم داخل گروه قرار میدم و حلشون میکنیم

LIKEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE
کاملا موافقم

به نظر من این جور عاشق شدنا یجور ریسکه...مشکل ما اینه که وقتی رفتار یا حرف مورد علاقمونا از زبان کسی میشنویم حس میکنیم این فرد همون ادم مورد نظر زندگیه منه .ولی بهتره درحین فک کردن به این موضوع پیش خودمون فک کنیم اگه این فرد یروزی تغییر کنه ودیگه از این حرفای قشنگ نزنه بازم حاضریم باهاش زندگی کنیم و!!؟؟؟منظورم اینه که نباید عاشق وشیفته یسری حرفا واحساسات زودگذری بشیم که تحت تاًثیر شرایط ومشکلات زندگی کم رنگ میشن بلکه باید به این فک کنیم که آیا این فرد ویژگیهای ثابتی داره که تا اخر عمر بتونم بهش تکیه کنم یا ن.....