هدف ما از دانشگاه رفتن چیه ؟
هدف ما از دانشگاه رفتن چیه ؟
هدف اینه:درس بخونی دکتر بشی پول در بیاری ی نیسان بخری روش کار کنی=)))))
هدف كلاه سر خودت گذاشتنه در دكون باز كردن واسه جووناي بدبخت
واقعيت بود داداش
سلام
خیلی وقت پیش همچین تایپیکی را خواستم بزنم توی دابا از این که این تایپیک زده شده ممنون.!
جواب من :
شاید خیلی از ما اهداف خاصی برای درس خوندن داریم -خیلی ها سعی در رفتن به دانشگاه های معروف را هدفی بسیار عالی و اینده دار فرض میکنند.
فرقی نداره کجا دانشجویی به قول عزیزی میگه کارشناس شدن یا به عبارتی دیپلم مهندسی گرفتن در ایران اینطوره که بری دانشگاه چهار سال روی صندلی سفت بشینی غذای ارزان بخوری شب امتحان با تقلب و مسخره بازی یه نمره ای بیاری بعد در بیای از دانشگاه بگی من مهندس هستم و کارشناس.
در صورتی که کارشناس یعنی اینکه بعد از گذروندن دوره دانشگاه باید در وصف رشته چهار پنج سالی تخصص خودتو پیدا کرده و در کار خودت خبره بشی بعد از دوران تخصص اگر احساس کردی در موضوعی باید بهتر پیشرفت کنی بر میگردی به بستر دانشگاه و در حوزه ارشد تحصیلات را ادامه و موضوع کلیدی و تخصص خود را عمیق تر بررسی میکنی.
اگر این کار نیز به پایان رسید در مقطع دکتری به تولید علم و تحقیقاتی که قابل پیاده سازی باشد میپردازیم.
وگر نه گرفتن دکتری و هیئت علمی شدن در دانشگاه و درس دادن دروسی که قبلا خودت خوندی دردی است بر درد جامعه امروزی .
دکتر گفتن و شنیدن در جامعه ما و مهندس گفتن ها همش معنی تمسخر داره چون دکتری که در میاد میگه هر شب یه مقاله باید خوند این دوباره یه درد نه یه حل مشکل .
خلاصه هدف از درس خوندن باید درمان جامعه داشتن تخصص و بکار گیری اون در بازار .
البته شاید خیلی ها میگن ما نیاز به پشتیبانی داریم .ایا کار افرینی که اقای مختاری کرده و دابا و چندین سایت رو داره مدیریت میکنه و درامدی هم در میاره کم زیادش مظرح نیست نیاز پشتیبانی داشته این معلوم هست که تخصص داشتن در رشته که خوندی بیکاری نداره این بی سوادی هاست که بیکاری به جامعه را تزریق میکنه من خودم کاره ای نیستم اما تخصص دارم و در اینده موفقیت های بدست خواهم اورد .
جواب من :
شاید خیلی از ما اهداف خاصی برای درس خوندن داریم -خیلی ها سعی در رفتن به دانشگاه های معروف را هدفی بسیار عالی و اینده دار فرض میکنند.
فرقی نداره کجا دانشجویی به قول عزیزی میگه کارشناس شدن یا به عبارتی دیپلم مهندسی گرفتن در ایران اینطوره که بری دانشگاه چهار سال روی صندلی سفت بشینی غذای ارزان بخوری شب امتحان با تقلب و مسخره بازی یه نمره ای بیاری بعد در بیای از دانشگاه بگی من مهندس هستم و کارشناس.
در صورتی که کارشناس یعنی اینکه بعد از گذروندن دوره دانشگاه باید در وصف رشته چهار پنج سالی تخصص خودتو پیدا کرده و در کار خودت خبره بشی بعد از دوران تخصص اگر احساس کردی در موضوعی باید بهتر پیشرفت کنی بر میگردی به بستر دانشگاه و در حوزه ارشد تحصیلات را ادامه و موضوع کلیدی و تخصص خود را عمیق تر بررسی میکنی.
اگر این کار نیز به پایان رسید در مقطع دکتری به تولید علم و تحقیقاتی که قابل پیاده سازی باشد میپردازیم.
وگر نه گرفتن دکتری و هیئت علمی شدن در دانشگاه و درس دادن دروسی که قبلا خودت خوندی دردی است بر درد جامعه امروزی .
دکتر گفتن و شنیدن در جامعه ما و مهندس گفتن ها همش معنی تمسخر داره چون دکتری که در میاد میگه هر شب یه مقاله باید خوند این دوباره یه درد نه یه حل مشکل .
خلاصه هدف از درس خوندن باید درمان جامعه داشتن تخصص و بکار گیری اون در بازار .
البته شاید خیلی ها میگن ما نیاز به پشتیبانی داریم .ایا کار افرینی که اقای مختاری کرده و دابا و چندین سایت رو داره مدیریت میکنه و درامدی هم در میاره کم زیادش مظرح نیست نیاز پشتیبانی داشته این معلوم هست که تخصص داشتن در رشته که خوندی بیکاری نداره این بی سوادی هاست که بیکاری به جامعه را تزریق میکنه من خودم کاره ای نیستم اما تخصص دارم و در اینده موفقیت های بدست خواهم اورد .
نظر من کوچکترین اینه دانشگاه برای درس خوندن و آدم شدنه.مهم نیست تا چه مقطعی