مولا علی
مولا علی
شبی نزدکسی رفتم که میگفت علی والاترین مرد زمین است
برای راز دل هایی که غم داشت ولی بعد از نبی بالاترین است
امیرالمؤمنین شب های خود را به پای فقر مردم صرف می کرد
شب مو های خود را از غم غیر به رنگ دانه های برف می کرد
برای فاطمه بعد از خداوند علی بالاترین محسوب می شد
درآن حولی که براحوال می کرد بدی تا بی نهایت خوب می شد
اگر روزی بخواهم قصه ای را ازآن والاترین منظومه سازم
چو دستانم گنه آلوده هستند دودستم ازوضو معصومه سازم
هنوز آن لحظه شیرین نیامد که خودراهمچوحوری پاک بینم
اگرآن لحظه برمن زنده می شد زشادی جان خوددرخاک بینم
ولی قبل ازرها گشتن از این تن ازاو شعری به دفتر می نویسم
اگر کاغذ پر از وصف علی شد به برگی تازه از سرمی نویسم
برای راز دل هایی که غم داشت ولی بعد از نبی بالاترین است
امیرالمؤمنین شب های خود را به پای فقر مردم صرف می کرد
شب مو های خود را از غم غیر به رنگ دانه های برف می کرد
برای فاطمه بعد از خداوند علی بالاترین محسوب می شد
درآن حولی که براحوال می کرد بدی تا بی نهایت خوب می شد
اگر روزی بخواهم قصه ای را ازآن والاترین منظومه سازم
چو دستانم گنه آلوده هستند دودستم ازوضو معصومه سازم
هنوز آن لحظه شیرین نیامد که خودراهمچوحوری پاک بینم
اگرآن لحظه برمن زنده می شد زشادی جان خوددرخاک بینم
ولی قبل ازرها گشتن از این تن ازاو شعری به دفتر می نویسم
اگر کاغذ پر از وصف علی شد به برگی تازه از سرمی نویسم