پدر شعر بروجن درگذشت...

"دیمبُل و دیمبو"

خیلی از خوشگلیِ اون زنِه چل چُو می کُنَن

بسکی چل چُو می کُنَن دل آدِما اُو می کُنَن

به بونه قام قامِکی گِل بون و بُرگه ش می دِیَن

جِغِلا اون جا میرَن کیزِه شونا اُو می کُنَن

سَری شِی تا دَمِ صُح پُشتی خونه ش جَمعیتی

عاشقاش زیک می زَنَن دسّاشونا هو می کُنَن

اَی می خوای راس شا بُوگَم این دلُم آتیش می گیرِد

اَحَمُوم وخ کُه می یاد بقچه شا اُفتو می کُنَن

عام سلیمون تو می دونی چه قَدَر خَلق بَدَن

خود دو من ریش و سیبیل همدیگه را خو می کُنَن

اَی یکی پاشا جا پاش هشت یِهو پُشتی سَرُش

یه دُوُل وَر می دارن دیمبُل و دیمبو می کُنَن

"عرضه" بیا ای دل ک دیگه یا ساشا اصلا نکنیم خو رقیب عنزه با ریشخند و چاخان تا نکنیم بابای دوره ندارد تو جیبش نقل خوشی ما ازش ولکی هی خواهش بیجا نکنیم به گناهی ک زدس صد ولا از خودمون سر هیچ تنابنده را خود یک ولا رسوا نکنیم اگه که غصه همه جونمونا مث آکله خورد ناله ور مردم بی پاشنه و بی پا نکنیم این قدر عرضه باشد مون که اگر یکی نوشت روی یک کاغذ دو کلوم زیرشا ما امضا نکنیم کاری از دسمون اگه ساخته شد ، اون کاره کاری باشد ک جلی هیچ کسی حاشا نکنیم این حکیما ک می بینی همه هستن مریض بیا در محکمه شون این همه پا پا نکنیم کله شق ای ک می شد رف به جهنم چه خوشه ک برا باغ بهشت ، قدمونا دولا نکنیم درد درمون طلبی از همه دردی بتره حیدرآقای بیا دردا را مداوا نکنیم دیدار ریاست حوزه هنری استان با حیدرعلی طالب پور سال 89