شمام بگو.............تاحالا عاشق شدی؟!

منظورم عشقیه که سازنده باشه نه عشق هایی که با یه نگاه شروع میشه وبایه نگاه دیگه تمام میشه، منظورم عاشق شدن به سبکیه که به خدا نزدیکت می کنه انقدی که با تمام وجودت حسش می کنی ، عشقی که باهاش خدا را تو همه لحظه هات حس کنی و درکش کنی به معنی واقعیه کلمه ! عشقی که بزرگت بکنه مثه این نباشه که سالیان سال ازش غافل باشیم...

یک شبی مجنون نمازش را شکست بی وضو در کوچه لیلا نشست

عشق آن شب مست مستش کرده بود فارغ از جام الستش کرده بود

سجده ای زد بر لب درگاه او

پر ز لیلا شد دل پر آه او

گفت یا رب از چه خوارم کرده ای بر صلیب عشق دارم کرده ای

جام لیلا را به دستم داده ای وندر این بازی شکستم داده ای

نشتر عشقش به جانم می زنی دردم از لیلاست آنم می زنی

من که مجنونم تو مجنونم مکن

مرد این بازیچه دیگر نیستم این تو و لیلای تو … من نیستم

در رگ پیدا و پنهانت منم

سال ها با جور لیلا ساختی من کنارت بودم و نشناختی

عشق لیلا در دلت انداختم صد قمار عشق یک جا باختم

کردمت آوارهء صحرا نشد گفتم عاقل می شوی اما نشد

سوختم در حسرت یک یا ربت غیر لیلا بر نیامد از لبت

روز و شب او را صدا کردی ولی دیدم امشب با منی گفتم بلی

مطمئن بودم به من سر میزنی در حریم خانه ام در میزنی

حال این لیلا که خوارت کرده بود درس عشقش بیقرارت کرده بود

مرد راهش باش تا شاهت کنم صد چو لیلا کشته در راهت کنم.