قیــــــــــامـــــــــــــت می آیــــــــــد.........
آیت الله حسینی تهرانی در کتاب معاد شناسی ،ج8،ص290 در این رابطه می نویسند:
عالم سؤال به دنبال عالم حساب و از توابع آن است. چون سؤال، استيضاح است از پرسش شده درباره حقيقت آنچه در نزد اوست. و در روز قيامت، بايد نفوس انسان از آنچه را كه در دنيا كسب كرده است چه در جانب سعادت و چه در جانب شقاوت، محاسبه گردد، و تبعات و لواحق آثار نفس و لوازم آن مشهود شود و به حساب آن رسيدگى شود، و به نتائج آن برسد. چون روز قيامت روز ظهور و بروز است، و روز از عهده برآمدن و متقبّل مسؤوليتها و تعهّدهاى دنيوى شدن است.
«يَوْمَ تُبْلَى السَّرَآئرُ»[2]؛روزى است كه پنهانها و مخفيّات آشكارا مي گردد.
چون «سريره» محلّ خاصّى است از نفوس ناطقه كه جاى نيّت و فكر و أسرار است؛ و لذا به همين مناسبت به سرّ مخفىّ، سريره گويند.
يعنى روزى است كه جايگاه اسرار و نيّات انسان، ظهور مي كند و ظاهر ميشود، و از پرده خفا خارج ميشود.
«بَلْ بَدَا لَهُمْ مَا كَانُوا يُخْفُونَ مِن قَبْلُ»؛[3]بلكه براى مردم تمام آنچه را كه سابقاً (در دنيا) مخفى ميداشتند ظاهر و آشكار مي شود.
«إِن تُبْدُوا مَا فِى أَنفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يُحَاسِبْكُمْ بِهِ اللَهُ»؛[4]چه شما آنچه را كه در نيّتهاى خود و عقايد خود داريد ظاهر سازيد و يا پنهان كنيد، در هر حال خداوند حساب آنها را از شما مي گيرد!.
[1] .حجر/92و 93.
[2] .الطارق/9.
[3] .الانعام/28.
[4] .البقره/284.
1-یوم القیامه
2-یوم الاخر
3-یوم الحساب
4-یوم الدین
5-یوم الجمع
6-یوم الفضل
7-یوم الخروج
8-یوم الموعود
9-یوم الخلود
10-یوم عظیم
11-یوم الحسره
12-یوم التغابن
13-یوم التناد
14-یوم التلاق
15-یوم ثقیل
16-یوم الازفه
17-یوم عسیر
18-یوم الیم
19-یوم الوعید
20-الیوم الحق
21-یوم مشهود
22-یوم معلوم
23-یوم البعث
سوال:
(بعد از اینکه اون پرده های آخرت نمایان شد و رستاخیز صورت گرفت) این همه راه رو ما باید پیاده بریم؟و آیا تنها هستیم یعنی هر کس جاده خود را طی می کند؟
جواب:
در محشر ، هر انسانی كه (در دنیا) به ندای هر كس لبيک گفت و دعوت او را اجابت و از او پيروی كرد با همان كس وارد محشر ميشود. (آیة الله جوادی آملی، تفسیر موضوعی، ج4، ص349.)
أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ رَجُلًا سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ ص عَنِ السَّاعَةِ فَقَالَ مَا أَعْدَدْتَ لَهَا قَالَ حُبَّ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ قَالَ أَنْتَ مَعَ مَنْ أَحْبَبْتَ .( بحارالأنوار ،ج 27 ،ص 85-86.)
انس بن مالک نقل می کند : مردى، از رسول خداصلى الله عليه وآله درباره قيامت پرسيد.حضرت فرمود: براى آن روز، چه فراهم كرده اى؟ گفت: دوستى خدا و رسولش را. حضرت فرمود: تو با كسى خواهى بود كه دوستش دارى».
همين حديث را علامه مجلسي نيز در بحارالانوار با كمي تفاوت از امالي شيخ طوسي نقل كردهاند(2) چنان كه از حديث بر ميآيد
یعنی پروردگار فرد و دین و امامش مورد پرسش واقع می شود. بنابراین آنچه از این روایت فهمیده می شود این است که از اعتقادات پرسش می شود.
در روایتی دیگر از امام سجاد عليه السلام نقل شده که ایشان هر روز جمعه مردم را موعظه می کرد و از آن جمله می فرمود:
ای فرزند عالم! از مرگ غافل مباش. به همین زودی قبض روح خواهی شد. به منزلی منتقل می شوی. روح به تو بازگردانده می شود و دو فرشته به نام نکیر و منکر برای سوال بر تو وارد می شوند. اول چیزی که می پرسند از پروردگار توست. آنگاه از پیامبری که به سوی تو فرستاده شده است و از دینی که پذیرفته ای و از کتابی که تلاوت می کردی، و از امامی که ولایت او را قبول کرده ای. آنگاه از عمرت می پرسندکه در چه راهی سپری ساختی و از مال و ثروت که از کجا کسب نمودی و در چه راهی صرف کردی.
"...وَ إِنَّ أَوَّلَ مَا يَسْأَلَانِكَ عَنْ رَبِّكَ الَّذِي كُنْتَ تَعْبُدُهُ وَ عَنْ نَبِيِّكَ الَّذِي أُرْسِلَ إِلَيْكَ وَ عَنْ دِينِكَ الَّذِي كُنْتَ تَدِينُ بِهِ وَ عَنْ كِتَابِكَ الَّذِي كُنْتَ تَتْلُوهُ وَ عَنْ إِمَامِكَ الَّذِي كُنْتَ تَتَوَلَّاهُ ثُمَّ عَنْ عُمُرِكَ فِيمَا أَفْنَيْتَهُ وَ مَالِكَ مِنْ أَيْنَ اكْتَسَبْتَهُ وَ فِيمَا أَتْلَفْتَه" **
*. بحار الانوار، ج 6 ، ص 222
در بسیاری از آیات قرآن, تصویری روشن از قیامت ترسیم شده است. برای مثال در سوره تکویر که در پایین آورده شده است. لازم به ذکر است که تصاویر زیر تماما نمادین بوده و به هیچ وجه نشاندهنده عظمت این واقعه نیستند
به نام خداوند رحمتگر مهربان
و آنگاه كه كوهها به رفتار آيند
و آنگه كه ستارگان همی تيره شوند
آنگاه كه خورشيد به هم درپيچد
وقتى شتران ماده وانهاده شوند
و آنگه كه وحوش را همى گرد آرند
درياها آنگه كه جوشان گردند
و آنگاه كه جانها به هم درپيوندند
پرسند چو زان دخترك زنده به گور
به كدامين گناه كشته شده است
و آنگاه كه نامه ها زهم بگشايند
و آنگاه كه آسمان زجا كنده شود
و آنگه كه جحيم را برافروزانند
و آنگه كه بهشت را فرا پيش آرند
هر نفس بداند چه فراهم ديده
نه نه سوگند به اختران گردان
كز ديده نهان شوند و از نو آيند
سوگند به شب چون پشت گرداند
سوگند به صبح چون دميدن گيرد
كه [قرآن] سخن فرشته بزرگوارى است
«وَ لَتُسْئَلُنَّ عَمَّا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ»؛[1]
و سوگند به خدا كه حقّاً شما از آنچه عمل كردهايد سؤال خواهيد شد.
«تَاللَهِ لَتُسْئَلُنَّ عَمَّا كُنتُمْ تَفْتَرُون»؛[2]
سوگند به خدا كه حقّاً شما از آنچه را افترا بستهايد سؤال خواهيد شد.
«فَلَنَسْئَلَنَّ الَّذِينَ أُرْسِلَ إِلَيْهِمْ وَ لَنَسْئَلَنَّ الْمُرْسَلِين»؛[3].
پس سوگند به خدا كه ما پرسش خواهيم كرد از كسانى كه پيامبران را بسوى آنها فرستاديم، و سوگند به خدا كه از خود پيامبران نيز پرسش خواهيم نمود.
«وَقِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْئُولُونَ»؛[4].
و آنها را متوقّف سازيد! زيرا كه بايد آنها مورد سؤال وپرسش قرار گيرند.
وَ أَوْفُوا بِالْعَهْدِ إِنَّ الْعَهْدَ كَانَ مَسْؤُولًا»؛[5]
و به پيمان وفا كنيد! زيرا كه پيمان از امورى است كه مورد سؤال قرار خواهد گرفت.
وَ كَانَ عَهْدُ اللَهِ مَسؤُولًا»؛[6]
و عهد خدا مورد سؤال و بازپرسى قرار مي گيرد.
«ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيم»؛[7]
سپس در آن روز (همه شما) از نعمتهايى كه داشتهايد بازپرسى خواهيد شد.
[1].النحل/93.
[2].النحل/56.
[3].الاعراف/6.
[4].الصافات/24.
[5].الاسری/34.
[6].الاحزاب/15.
[7].تکاثر/8.
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: اگر کافر را از آتش جهنم بیرون بیاورند در تنور آتش دنیا قرار دهند خواب راحتی می رود.
در دوزخ چه آتشی است که آتش های اینجا نسبت آن برای جهنمیان آسایش کاه است عین حق است لذا در قرآن می فرماید: ( نارٌ حامیة ) آتش گرم چون آتش دنیا نسبت به آن سرد است.
در همین دنیا آتش مراتب دارد آتش اکسیژن است و سوزش قیراب، بیا بالاتر، ساعقه این چه آتشی است؟ وقتی میزند کوه را متلاشی میکند.
جهنم آتشی است که هیچ چیز حتی آب هفت دریا هم آنرا خاموشش نمی کند ولی یه قطره آب سراغ دارم که خاموشش می کند در دسترس هم هست قدر بدانید، یک قطره آب است که آتش جهنم را خاموش می کند آن اشک چشم است اگر مومن حالی پیدا کند از عذاب خدا بترسد، ترس دلش را بلرزاند و به درد آورد، چشمش را گریان کند، دریاهای آتش جهنم را خاموش می نماید
گریه بر هر درد بی درمان دواست چشم گریان چشمه فیض خداست
هر کجا آب روان سبزی بود هر کجا اشک روان رحمت بود
بانگ رحيل
اي فرزند آدم !
- « توشه » را افزون كن ، كه « راه » {آخرت و رسيدن به سعادت } ، دور است ، دور !
- و « كشتي» را تعمير كن ، كه « دريا » عميق است ، عميق !
- و « بار » { هاي بيهوده را } فرو گذار
- و خود را سبكبار كن كه «صراط » ، باريك و دقيق است ، دقيق !
- و « عمل » خود را پيراسته كن ، كه « حسابرس» بينا است ، بينا !
- و خفتن خويش را به تاخير انداز و آنرا براي درون قبر بگذار !
- و فخر كردنت را براي هنگامه برپايي « ميزان » { در قيامت } بگذار .
- و خواهش هاي دلت را براي بهشت واگذار .
- و آسودگي ات را براي جهان آخرت بگذار .
- و لذت جويي ات را براي { زيستن در كنار } پاكان بهشتي وا گذار .
- و براي من باش تا من – نيز – براي تو باشم .
- و با سبك شمردن دنيا ، به من نزديك شو و تقرب بجوي .
- و با دشمن داشتن بدكاران و – نيز – دوستي با نيكان ، خويشتن را از آتش ، دور بدار .
- پس { بدان كه } خداوند ، پاداش نيكو كاران را تباه نمي كند .