به آرامی شروع به مردن می کنی اگر ...
به آرامی شروع به مردن می کنی اگر ...
به آرامی آغاز به مردن می کنی،
اگر سفر نکنی ، اگر کتابی نخوانی ، اگر به اصوات زندگی گوش نکنی ، اگر از خودت قدر دانی نکنی.
به آرامی آغاز به مردن می کنی،
زمانی که خود باوری را در خودت بکشی ، وقتی نگذاری دیگران به تو کمک کنند.
به آرامی آغاز به مردن می کنی،
اگر برده عادات خود شوی ، اگر همیشه از یک راه تکراری بروی ... اگر روز مرگی را تغییر ندهی ، اگر رنگهای متفاوت به تن نکنی ، یا اگر با افراد ناشناس صحبت نکنی.
اگر سفر نکنی ، اگر کتابی نخوانی ، اگر به اصوات زندگی گوش نکنی ، اگر از خودت قدر دانی نکنی.
به آرامی آغاز به مردن می کنی،
زمانی که خود باوری را در خودت بکشی ، وقتی نگذاری دیگران به تو کمک کنند.
به آرامی آغاز به مردن می کنی،
اگر برده عادات خود شوی ، اگر همیشه از یک راه تکراری بروی ... اگر روز مرگی را تغییر ندهی ، اگر رنگهای متفاوت به تن نکنی ، یا اگر با افراد ناشناس صحبت نکنی.
تو به آرامی آغاز به مردن می کنی ،
اگر از شور و حرارت ، از احساسات سرکش و چیزهایی که چشمانت را به درخشش وا می دارند و زربان قلبت را تندتر می کنند ، دوری کنی.............
تو به آرامی آغاز به مردن می کنی،
اگر هنگامی که با شغلت ، یا عشقت ، شاد نیستی ، آن را عوض نکنی ، اگر برای مطمئن و نامطمئن خطر نکنی ، اگر ورای رویا ها نروی ، اگر به خودت اجازه ندهی که حداقل یک بار در تمام زندگیت ورای مصلحت اندیشی بروی..........
امروز زندگی را آغاز کن ! امروز مخاطره کن ! امروز کاری کن ! نگذار که به آرامی بمیری ! شادی را فراموش نکن !
شعر از پابلو نرودا - برگردان احمد شاملو
سپاس،متن زیبایی بود
و به آرامی آغاز به مردن خواهی کرد .....
آن هنگام که لبخندی را از کسی دریغ می کنی......
آن هنگام که لبخندی را از کسی دریغ می کنی......
من مردم.....خیلی وقته
من مردم.....خیلی وقته