جلوه گاهى از تربیت فاطمه علیهاالسلام

فضه كنیز فاطمه زهرا علیهاالسلام بود و در محضر آن بانوى گرامى پرورش ‍ یافت ، مدتها مطالب خود را با آیاتى قرآنى ادا مى نمود.
ابوالقاسم قشیرى از شخصى نقل مى كند:
از كاروانى كه عازم مكه بود، فاصله داشتم ، بانویى را در بیابان دیدم متحیر و نگران است . به نزد او رفتم هر چه از او پرسیدم با آیه اى از قرآن جوابم را داد.
پرسیدم : تو كیستى ؟
گفت : وقل سلام فسوف تعلمون (اول سلام بگو آنگاه بپرس .)
بر او سلام كردم و گفتم :
در اینجا چه مى كنى ؟
گفت : و من یهدى الله فماله من مضل (فهمیدم راه را گم كرده است .)
پرسیدم : از جن هستى یا از انس ؟
جواب داد: یا بنى آدم خذوا زینتكم (یعنى از آدمیان هستم .)
گفتم : از كجا مى آیى ؟
پاسخ داد: ینادون من مكان بعید (فهمیدم كه از راه دور مى آید.)
گفتم : كجا مى روى ؟
گفت : لله على الناس حج البیت (دانستم قصد مكه را دارد.)
گفتم : چند روز است از كاروان جدا شده اى ؟
گفت : و لقد خلقنا السموات فى ستته ایام (فهمیدم كه شش روز است .)
گفتم : آیا به غذا میل دارى ؟
گفت : و ما جعلنا جسدا لا یاكلون الطعام (دانستم كه میل به غذا دارد به او غذا دادم .)
گفتم : عجله كن و تند بیا.
گفت : لا یكلف الله نفسا الا وسعها (فهمیدم خسته است .)
گفتم : حالا كه نمى توانى راه بروى بیا با من سوار شتر شو!
گفت : لو كان فیهما الهة الا الله لفسدتا (یعنى سوار شدن مرد و زن نامحرم بر یك مركب موجب فساد است . به ناچار من پیاده شدم و او را سوار كردم .)
گفت : سبحان الله الذى سخر لنا هذا (در مقابل این نعمت ، خدا را شكر نمود.)
چون به كاروان رسیدیم ، گفتم :
آیا كسى از بستگان شما در كاروان هست ؟
گفت : یا داود انا جعلناك خلیفة و ما محمد الا رسول الله . یا یحیى خذ الكتاب . یا موسى انى انا الله (فهمیدم چهار نفر از كسان وى در كاروان هستند و اسمهایشان داود، موسى ، یحیى و محمد مى باشد. آنها را صدا كردم ، در این وقت چهار نفر با شتاب به سوى وى دویدند.)
پرسیدم : اینها با تو چه نسبتى دارند؟
در جواب گفت : المال و البنون زینة الحیواة الدنیا (دانستم كه چهار نفر فرزندان وى هستند.)
هنگامى كه آنان نزد مادرشان رسیدند، گفت :
یا ابتى استاجره خیر من استاجرت لقوى امین (متوجه شدم كه به پسرانش مى گوید، به من مزدى بدهند آنان نیز مقدارى پول به من دادند.)
سپس گفت : والله یضاعف لم یشاء (فهمیدم مى گوید مزدم را زیادتر بدهند، از این رو مزدم را اضافه كردند.)
از آنان پرسیدم : این زن كیست ؟
پاسخ دادند: این زن مادر ما فضه ، كنیز حضرت فاطمه زهراست كه مدت بیست سال است به جز قرآن سخن نمى گوید.

بحار: ج 43، ص 87.
آیات به ترتیب : زخرف 89، زمر 38، اعراف 29، فصلت 44، آل عمران 91 ق 37، انبیا 22، زخرف 12، ص 25، آل عمران 128، مریم 13، طه 11 و 13، كهف 44، قصص 26، بقره 263، حجر 43 و 44.