مولای من پس کی میایی؟
مولای من پس کی میایی؟
مولای من و آقای من
هر روز سحرگاهان، در دعای عهدم ، با اشک دیدگانم و با مژگانم راهت را آب و جارو می کنم
و همچون یعقوب چشم به راهت می نشینم .
شنیده ام که یکی از همین جمعه ها می آیی ، یکی از همین جمعه هایی که وقتی به آخر می رسد و خبری از شما نمی شنوم ، باید روزها را به انتظار بنشینم که جمعه بعد فرا برسد و چقدر این روزها سخت می گذرد.
و عصر پنجشنبه چه شورانگیز است .
به امیدی که « شاید این جمعه بیایی ، شاید . . . »
یوسف زهرا س ، آقاجان ، پس کی میایی ؟
هر روز سحرگاهان، در دعای عهدم ، با اشک دیدگانم و با مژگانم راهت را آب و جارو می کنم
و همچون یعقوب چشم به راهت می نشینم .
شنیده ام که یکی از همین جمعه ها می آیی ، یکی از همین جمعه هایی که وقتی به آخر می رسد و خبری از شما نمی شنوم ، باید روزها را به انتظار بنشینم که جمعه بعد فرا برسد و چقدر این روزها سخت می گذرد.
و عصر پنجشنبه چه شورانگیز است .
به امیدی که « شاید این جمعه بیایی ، شاید . . . »
یوسف زهرا س ، آقاجان ، پس کی میایی ؟
سلام مولا جان هر چند خسته ایم از این حال ،نیا شرمنده،اگر ندارد اشکال نیا! ما خط تمام نامه هایمان کوفی ست مولای گلم زبان من لال نیا
و یک بار نه؛ بلکه برای همیشه
بیایید برای تعجیل در فرج مولایمان "دعا کنیم"
نه اینکه "دعا بخوانیم"
که انتظار یک "عمل" است نه "بی عملی".
چه کسی میداند، که طلوع جمعه ی بعدی را، خواهد دید
یا که در اوج عدالت، یاورش خواهد بود
دگر آدینه از راه رسیدست؛ و من
و من انگار نه انگار که بآز،محروم ام
کاش عاشق بشوم روزی من
عاشق آن گل یاس، گل نرگس، گل ماه
کاش لایق بشوم روزی من
لایق نوکریِ تک مردِ زمان
لایق دیدن یک گل لبخند به لبش
لایـــــــق دیدن یار.
اللهم عجّل لولیک الفرج