☆ღ★ اشعــــار زیبـــــــــــــــا ★ღ☆

چند قطره زندگی دوباره پاشیده می شود روی صورتم
و دوباره امروز خورشید سراغ تو را گرفت از من
من که از خود سراغی ندارم
جز شعر
سطر شدم و واژه
و روی همین صفحه
نوشتم
"تو"
طراوت دریا می نشیند روی صورتم!
تازگی ها
نام تو
با باران
نسبت عجیبی دارد در چشمانم
شاید دلیلش دلتنگی ام باشد
میدانم تو می ایی
و دلم تنگ میشود شدید
راستی توهم همین حال را داری؟!

یکنفر
در هـمین نزدیکــی ها
چــیزی
به وسعت یک زنــدگی برایت جا گذاشته است
خیالـــت راحت باشد
آرام چشمهایت را ببــند
یکنفر برای همه نگرانـــــی هایت بیــدار است
یکنفر که از همه زیبایی های دنیــا
تـنهـا تـــو را بـــــاور دارد...
یکنفر

گرچه گاهی حال من مانند گیسوهای توست

چشمه ی آرامشم پایین ابروهای توست

خنده کن تا جای خون درمن عسل جاری کنی

بهترین محصول ها مخصوص کندوهای توست

فتنه ها افتاده بین روسری های سرت

خون به پا کردی، ببین! دعوا سرموهای توست

کار دنیا را بنازم که پر از وارونگی ست

یک پلنگ مدعی در دام آهوهای توست

فتح خواهم کرد روزی سرزمینت را اگر

لشکری آماده پشت برج و باروهای توست

شهر را دارد به هم می ریزد امشب ، جمع کن

سینه چاکی را که مست از زخم چاقوهای توست

کوک کن ، بردار سازت را ، برقصان و برقص

زندگی آهنگ زیبای النگوهای توست

زلف رها در بادت آخر داد بر بادم

لایق نبودم بندگی را کردی آزادم

بردم شکایت از تو پیش مستی چشمت

لب وا نکرد ام صدای سرمه بنیادم

در هر کجا باشی فراموشت نخواهم کرد

گفتی و در آغوش چشمت بردی از یادم

خواهد شنید آخر تو میگفتی دلا دیدی

پشت در بی اعتنایی ماند فریادم

یکروز چون زنجیر بر پای من افتادی

یک عمر همچون سایه بر پای تو افتادم

این شعر خودش عنوان داره خواستم یاد حسین پناهی زنده بدارم

چراغ

بیراهه رفته بودم

آن شب

دستم را گرفته بودی و می کشیدی

زین بعد همه عمرم را

بیراهه خواهم رفت

تك درختی، تیره بختم

هر آنکه جانب اهل خدا نگه دارد

خداش در همه حال از بلا نگه دارد

حدیث دوست نگویم مگر به حضرت دوست

که آشنا ، سخن آشنا نگه دارد

دلا معاش چنان کن که گر بلغزد پای

فرشته ات به دو دست دعا نگه دارد

گَرَت هواست که معشوق نَگسَلَد پیمان

نگاهدار سر رشته تا ، نگه دارد

صبا بر آن سر زلف اَر دل مرا بینی

ز روی لطف بگویش ، که جا نگه دارد

چو گفتمش که دلم را نگاه دار چه گفت

ز دست بنده چه خیزد ، خدا نگه دارد

سر و زر و دل و جانم فدای آن یاری

که حق صحبت مهر و وفا نگه دارد

غبار راه گذارت کجاست تا حافظ

به یادگار نسیم صبا نگه دارد