« طلبه’جوان و دختر فراری »

« طلبه’جوان و دختر فراری »

شبی طلبهءجوانی بنام محمد باقر در اتاق خود در حوزهءعلمیه مشغول مطالعه بود به ناگاه دختری وارد اتاق او

شددر را بست و با اشاره انگشت به او گفت که ساکت باشد.دختر به او گفت:شام چه داری؟طلبه آنچه را حاضر

کرده بود آورد.دختر شام را خورد و به گوشهءدیگر اتاق رفت.و محمد باقر هم شروع به درس خواندن کرد.از آن طرف

چون این دختر شاهزاده بود و بخاطراختلاف با زنان دربار از حرمسرا خارج شده بود.لذا شاه دستور داده بود تا

افرادش تمام شهر را بگردند.ولی هر چه گشتند پیدایش نکردند.

صبح که دختر از اتاق خارج شدماءموران شاهزاده خانم را به همراه محمد باقر نزد شاه بردند.شاه پرسید:چرا

همان دیشب به ما اطلاع ندادی؟محمد باقر گفت:شاهزاده تهدید کرد که اگر به کسی بگویم مرا به دست جلاد

خواهد سپردشاه دستور داد تحقیق کنند ببینند آیا این جوان خطائی انجام داده یا نه؟و بعد از تحقیق از محمد باقر

پرسید:چطور توانستی در برابر نفست مقاومت نمائی؟محمد باقر ۱۰انگشت خود را نشان داد.شاه دید که تمام

انگشتان محمد باقر سوخته.لذا علت را پرسید.طلبه در جواب گفت:هنگامی که آن دختر وارد حجرهءمن شد با

خودنمائی و افسونگریهای پی در پی خود میکوشید تا توجه مرا به سوی خویش معطوف سازد.نفس اماره نیز مرا

مدام وسوسه مینمود.اما هر بار که نفسم مرا وسوسه میکرد یکی از انگشتانم را به یاد آتش جهنم روی

شعلهءشمع میگرفتم.و بدین وسیله از سر شب تا صبح با نقسم مبارزه کردم و به فضل خدا شیطان نتوانست مرا

از راه راست منحرف نماید و ایمان و شخصیتم را بسوزاند.شاه عباس از تقوا و پرهیزکاری آن جوان خوشش آمدو

دستور همان شاهزاده را به عقد محمد باقر درآورند.وبه او لقب میرداماد داد و امروزه تمام علم دوستان از او به

بزرگی و نیکی یاد کرده و نام و یادش را گرامی میدارند.از مهمترین شاگردان وی میتوان به ملاصدرا اشاره

نمود.نفس اماره یکی از عواملی است که انسان را به ارتکاب جرم وسوسه میکند.قرآن کریم میفرماید((نفس اماره

به سوی بدیها امر میکند مگر در مواردی که پروردگار رحم کند))(سورهءمبارکه یوسف آیهء۵۳)انسانهائی که در

چنین مواردی به خداوند پناه میبرند خدای متعال آنها را از گزند نفس اماره حفظ میکند و به جایگاه ارزشمندی

میرساند