بیا و بشین و سرا پا گوش شو...(شماره 6)
بیا و بشین و سرا پا گوش شو... بشنو و ببین و عادت کن به حرفهای تلخ غصه سازم
نمیدانم وقتی توراخطاب میکنم کجای این دنیای پر درد ایستاده ای اما بدان
اینها را نمینویسم تا دل شاید بی تفاوت تو را بسوزانم
دلم کمی هوای گریه های بی دلیل وقت و بی وقت شبانه کرده
تو به خودت نگیر بانو!
وقتی قلبم به اندازه مشت گره کرده ی توست چه فرقی میکند بشکند یا نه...
اگر شکست هم فدای سرت
این روزها خوب میدانم چگونه شکستن بدون صدا را تجربه کنم و وانمود کنم خوشحالم
یادت که هست مرا هنوز؟!حرفهایم را چه..یادت می آید خودم گفتم
تو خیلی فرق داری با تمام زن ها....
گل های روسری ات هیچ وقت بی رنگ و پژمرده نمی شوند
چشمانت بهانه شیرین جملات عاشقانه ام بود
میداتی دلم خیلی میسوزد چون حتی نفهمیدی
عشق برای من چه رنگیست!
گلایه نمیکنم عزیزکم... فقط بدان
بارها قلبم شکست و اندازه اش را نفهمیدی!!
از تو ممنونم به خاطر این همه احساسی که دلیل نوشتنم شده
نبودنت هرچه زجر دارد به کنار...اما مرا شاعر تر کرده
امروز چیزی نمانده برایم ..نمی خواهم روبروی تو بایستم و اعتراض کنم
فقط نگاهت میکنم...
نگاه میکنم و باران های شور مانده در گلویم را در پاکت قلبم دفن میکنم....