تولد یک سالگیت مبارک.

آیینه ی دیدار و بیدارِ جهان بودن

آن سویِ سوی خود نهان بودن

اکنونِ از دیروز و از فردا گسستن ها

از خواست ها برخاستن، در خود نشستن ها

اینجا

نیلوفری، در زیرِ باران، آسمان را می برد در خویش.

رفتن به اقلیم زلالی ها ز ظلمت ها

باز آمدن از هر چه و خود را جهان دیدن

آن سوی تر از آشکاری ها، نهان دیدن

اکنون

نیلوفری، در زیر باران، آسمان را می برد در خویش.

خاموشی اش حرف و سخن گشته

بود و شدش "خواهم شدن" گشته

بنگر،

نیلوفری، در زیر باران، آسمان را می برد در خویش.

***

شعری از محمد رضا شفیعی کدکنی

منم تبریک میگم...یک سال گذشتو چه زود گذشت...واقعا چه روزایی بود من که همیشه دلم هوای گذشته را میکنه...انشالا که روز بروز دابایی پر بارتر از دیروز را با هم بانی و شاهد باشد...