از دهمین امام خود چه میدانیم.....

امام علي النقي (ع) امام دهم شيعيان جهان است که در نيمه ذي حجه سال 212 هـ. ق در شهر صريا (حومه مدينه) به دنيا آمد. پدرش امام جواد (ع) و مادر گرامي اش سمانه نام دارد. حضرت امام هادي (ع) در 8 سالگي پس از شهادت پدر بزرگوارشان عهده دار مقام امامت شد و پس از 33 سال امامت در سن 41 سالگي در سامرا در زمان خلافت معتز به شهادت رسيد.[2]و جسم پاک حضرت در سامرا در خانه مسکوني حضرت مدفون گرديد.نکته مهم در شهادت امام هادي (ع) اين است که حضرت در سامراء به شدت تحت نظر بود و به خاطر کنترل بسيار شديد و خفقان حاکم و منع دوستان و شيعيان از ديدار با حضرت و عقوبت سخت متخلفين حتي نزديک ترين ياران امام نيز از حال و وضع امام بي خبر يا بسيار کم اطلاع بودند و به همين دليل است که منابع اشاره دقيقي به نحوه شهادت امام ندارد، بلکه فقط شهادت حضرت در زمان معتز را ذکر کرده اند بدون ذکر زمان دستور خليفه به مسموم کردن و اينکه چه کساني مأمور اين جنايت شدند و چه زماني اين عمل پليد از آنان سر زد و حتي در روز شهادت حضرت هم اتفاق نظر نيست.امام هادي (ع) در طول دوران امامت خود از سرکشان و حاکمان فاسد بني عباس رنج ها و محنت هاي زيادي کشيد و در اين ميان متوکل در ظلم و ستم به حضرت و سنگدلي گوي سبقت را از ديگران ربود.متوکل وجود امام هادي (ع) را خطر بزرگي براي حکومت خويش احساس مي کرد، لذا تصميم گرفت تا با دو روش هم زمان در يک اقدام از بحراني تر شدن اوضاع جلوگيري کند: يکي حمله به ياران امام (ع) و نابود کردن آثار شيعيان تا حدي که قبر مطهر امام حسين (ع) را نيز تخريب کرد. دوم دور کردن امام (ع) از مدينه که پايگاه سازمان تشيع بود. امام هادي (ع) با حاکمان ستمگر سازش نکرد و آنها از مبارزه منفي و عدم همکاري حضرت هراس داشتند و رنج مي بردند تا اينکه تنها راه خويش را خاموش کردن نور خدا پنداشتند و بدين ترتيب امام هادي (ع) نيز مانند امامان پيشين به مرگ طبيعي از دنيا نرفت بلکه در زمان معتز مسموم شد. (برگرفته از برنامه باد صبا گوشیم)