فقط اندازه یک دانه گندم یادم باش
فقط اندازه یک دانه گندم یادم باش
پس از اَفرینش اَدم خدا گفت به او:
نازنینم اَدم.... با تو رازی دارم !..
اندکی پیشتر اَی .. اَ
دم اَرام و نجیب ، اَمد پیش !!. ...
زیر چشمی به خدا می نگریست !..
محو لبخند غم آلود خدا ! ..
دلش انگار گریست .
نازنینم اَدم!!. ( قطره ای اشک ز چشمان خداوند چکید ) !!!..
یاد من باش ... که بس تنهایم !!.
بغض آدم ترکید ، .. گونه هایش لرزید !!
به خدا گفت : من به اندازه ی ....
من به اندازه ی گلهای بهشت .....
نه ...
به اندازه عرش ..
نه ....
نه من به اندازه ی تنهاییت ، ای هستی من ، ..
دوستدارت هستم !!
اَدم ،..
کوله اش را بر داشت خسته و سخت قدم بر می داشت !...
راهی ظلمت پر شور زمین ..
طفلکی بنده غمگین اَدم!..
در میان لحظه ی جانکاه ، هبوط ...
زیر لبهای خدا باز شنید ،... نازنینم اَدم !...
نه به اندازه ی تنهایی من ... نه به اندازه ی عرش...
نه به اندازه ی گلهای بهشت !...
که به اندازه یک دانه گندم ، تو فقط یادم باش !!!!
نازنینم اَدم .... نبری از یادم ؟؟!!!!..
نازنینم اَدم.... با تو رازی دارم !..
اندکی پیشتر اَی .. اَ
دم اَرام و نجیب ، اَمد پیش !!. ...
زیر چشمی به خدا می نگریست !..
محو لبخند غم آلود خدا ! ..
دلش انگار گریست .
نازنینم اَدم!!. ( قطره ای اشک ز چشمان خداوند چکید ) !!!..
یاد من باش ... که بس تنهایم !!.
بغض آدم ترکید ، .. گونه هایش لرزید !!
به خدا گفت : من به اندازه ی ....
من به اندازه ی گلهای بهشت .....
نه ...
به اندازه عرش ..
نه ....
نه من به اندازه ی تنهاییت ، ای هستی من ، ..
دوستدارت هستم !!
اَدم ،..
کوله اش را بر داشت خسته و سخت قدم بر می داشت !...
راهی ظلمت پر شور زمین ..
طفلکی بنده غمگین اَدم!..
در میان لحظه ی جانکاه ، هبوط ...
زیر لبهای خدا باز شنید ،... نازنینم اَدم !...
نه به اندازه ی تنهایی من ... نه به اندازه ی عرش...
نه به اندازه ی گلهای بهشت !...
که به اندازه یک دانه گندم ، تو فقط یادم باش !!!!
نازنینم اَدم .... نبری از یادم ؟؟!!!!..