اشعاری از دکتر مسعود آلگونه جونقانی

من از هجوم سایه ها به آفتاب خسته ام

از انتظار و بی کسی از اضطراب خسته ام

غزل نمی شود سرود مگر میان شعله ها

من از هجوم سرکشِ صدایِ آب خسته ام

بیار هر چه جام هست بریز در من عشق را

که از حلال و مستحب از اجتناب خسته ام

میان تهی تر از کسی که روی موج وحشت است

خود تو خوب دیده ای که از حباب خسته ام

تو عین کشف و حیرتی تو عین شعله های زخم

کسی به روی شب نوشت که از نقاب خسته ام

گناه من به دست تو که نه! ولی به پای توست

گناهکار من بمان! که از ثواب خسته ام

چرا تو نام کوچک مرا صدا نمی زنی؟

قسم به نام کوچکت من از جناب خسته ام