عطر باران

عطر باران
مست مستم می کند
فارغ از غم
خودپرستم می کند
نم نم باران
اسیرم می کند
یاد ایام قدیمم می کند
یاد دورانی که دلها پاک بود
چشمها گویای عشقی ناب بود
عشقها بوی هم آغوشی نداشت........
دستها
هر روز در دستی نبود
قلبها آهوی هر دشتی نبود
عهدها ساده ولی با ریشه بود!
عاشقان را کوه کندن پیشه بود