تولد...تولد...تولدم مبارک

ســـــــــــــــــــــ لـــــ آآآآآآآآآآ مـ
قبل از هر حرفی،1تشکر ویژه دارم از آقای مختاری فرد بخاطر فعال کردن اکانتم ب مدت1هفته که بااجازشون بعنوان کادوی تولدم از طرفشون میدونم...
این تاپیکم خــِیـــــلی با تاپیکای دیگم فرق داره...
متنی ک میخونید،نوشته ی خودم ب مناسبت تولدمه،امیدوارم ک خوشتون بیاد...
"30آذر، به مناسبت روز تولدم"

گریه می کرد؛ بی آنکه بداند چه شده است و در آن سوی فرداها چه خواهد شد.
کوچک بود و ناتوان،بی هدف دست و پا می زد و تقلا می کرد،بی آنکه بداند برای چه می کوشد.
کم کم بزرگ شد ؛توانست بر روی پاهای خود بایستد، بدود و هرچه را که می خواهد بدست آورد و در دستان کوچکش بگیرد.
بزرگتر که می شد، رویاهایش هم با او قد می کشیدند. به سخنان دیگران اکتفا نمی کرد و می کوشید دنیا را از زاویه دید خود تماشا کند.
وقتی دستانش با قلم آشنا شدند ،توانست رویاهایش را بر صفحه بیفشاند و دنیایی خلق کند.
ثانیه ها ،ساعت ها ،روزها و سال ها گذشت ؛17سال...
17 سال از خنده ها و گریه های کودکانه، زمین خوردن ها و بلندشدن گذشته است ؛روزهایی که هرکدام از خود، تنها خاطراتی مبهم برجای گذاشته اند...
کودک17ساله ام...از این پس تو مسئولیت بزرگتری را بر دوش خواهی کشید و آن عشق است.
عشق،شیرین است و این شیرینی از شوری اشک هایی است که روان کرده است.
هنگامی طعم آن را خواهی چشید که تکه پازل گمشده زندگیت را می یابی و تا آن زمان تلاش نکن با هر تکه ای زندگی ات را بسازی چرا که هرچه ناهماهنگ تر باشد، بیشتر زخمی خواهی شد...
دریا.ب.18