شعر من...
سلام دوستان میخوام چند تا از شعرایی که گفتم رو تو این تاپیک بزنم خوشحال میشم با نقد بهم کمک کنین...
اولیش اینه:
در گوش باد سخن عشق تو گفتم، تا با نسیم لرزاند دل تو را ...
این گفت و گو حرف دل من با تو بود...
شاید نسیم بهتر بیان کند...
قشنگ بود....
مثل آبراهه ای کوچک ، که در آن آب خرامان می رود در دل رود...
عشق تو ریخته شد در دل من
چه شده ؟قصه کجاست؟چه شده حاصل من؟!
دُرّ نایاب که در قلب خودم جا دادم...
حاصل عشق تو است...
کاش با من بودی....
کاش با من بودی....
کاش می شد به تو گفت دوستت می دارم......
بله اما ممنون میشم اگه تو این تاپیک نقدتونم بفرمایین
ممنون
من فقط یه سوال دارم
شاید همین نقدمن باشه
نسیم مگه چقدر قدرت داره که چیزی رو بلرزونه؟
نقد جالبی بود ممنون، آره درست می فرمایید اما به خاطر لطافت نسیم ازش استفاده کردم
و تو ملموس ترین حس عجیب دل من
واژه ات پرتویی از نور خداست...
اسم تو معنی زیبایی هاست
کاش می شد به تو گفت که غزلواره احساس منی
یاد تو زمزمه هر لحظه
دیدنت ناب ترین رویاهاست...
آسمان دل من بی تو فقط بارانی است..
چشم تو پرنورترین ستاره در این شبهاست....
بله کاملاً درست و به جاست
من که شعراتونو دوست دارم....