کربلا در کربلا می ماند اگر زینب نبود
کربلا در کربلا می ماند اگر زینب نبود
آری؛ کربلا در کربلا می ماند، اگر زینب نبود پس از عاشورا، کاروان اسرا منزل به منزل از قتلگاه سالار شهیدان در عراق به سوی شام راه پیمود، به زعم این که اسیران کربلا در این منزل ها با حقارت شکست در جنگ در مقابل دیدگان دعوت کنندگان حسین به قتلگاه قرار گیرند تا درس عبرتی برای آنان که خیال مقابله با دستگاه جبار یزید را در سر داشتند، شود. برخی هل هله سردادند و سنگ زدند بر جسم اسیرانی که دل هایشان را در کربلا جا گذاشته بودند و بر اسارت و شکست آنان خندیدند. کاروان اسرا آرام آرام به سمت شام و بارگاه حاکم بیدادگرش راه می پیمود و در هر منزل جهالی پیدا می شدند که با سنگ کین و طعن و نفرین این کاروان را بدرقه کنند. این همه مصیبت آیا در انسان رمقی باقی می گذارد تا در کاخ سبز جبار زمان فریاد برآورد ˈیا ابن الطلقاءˈ (ای پسر کسی که جد من اسیر و سپس آزادشان فرمود) اما زینب این دخت فاطمه و علی و خواهر حسنین اینگونه یزدیان را تحقیر کرد : **سپاس خدای را که پروردگار جهانیان است و درود بر پیامبر خدا و خاندان او، خدای تعالی راست گفت که فرمود: سزای آنان که کار زشت کردند، زشت باشد که آیات خدا را تکذیب کردند و به آن استهزا نمودند، ای یزید آیا پنداری که چون اطراف زمین و آفاق آسمان را بر ما بستی و راه چاره برما مسدود ساختی و ما را برده وار به هرسو کشانیدی، ما نزد خدا خوار و تو گرامی تر خواهی بود و این غلبه از فر و آبروی تو در نزد خداست. آیا قول خدا را فراموش کردی که فرمود: کافران نپندارند که چون مهلت دادیم ایشان را، خوبی ایشان را خواهیم بلکه ما آنان را مهلت دهیم تا گناه بیشتر کنند و آنان را عذابی باشد بس دردناک. آیا در حضور جبار زمانه، جز دختر علی و فاطمه کسی یارای چنین سخنوری را دارد، آیا تیزی سخنان ˈزبان علی درکامˈ از تیزی شمشیر حسین کمتر است که سیاهی شب را شکافت تا با سرخی خون خود نوید فردای روشنی را برای امت جدش رقم زند. این روزها دشمنان آل الله حتی از بقعه و حرم آنان نیز ترسانند و همانند 1400 سال قبل تلاش می کنند تا نامی از حسین، زینب، علی، فاطمه و ... نباشد. کاخ سبز معاویه قرن هاست که بر باد رفته اما حریم حرم زینب هنوز هم پابرجاست و صدای او را امروز رساتر از آن روزها در کاخ یزیدیان می توان شنید که فریاد برمی آورد: تو و جد و پدرت اگر مسلمان باشید به دین جد، پدر و برادر من هدایت یافته اید. <<اللهم ارزقنی شفاعة الحسین یوم الورود>>