تو خوب باش...

کاش می شد این جهان پرملال از محبت رنگ دیگر می گرفت

کاش می شد بار دیگر زندگی درپناه عشق سنگر می گرفت

کاش می شد از لبان زندگی روز و شب عطر تبسم می چکید

از گلوی روشن پروانه ها عطر موزون ترنم می چکید

کاش می شد آسمان زندگی بوی پروازی مبارک می گرفت

زندگی زیباست٬باید خوب بود...

زخم ها را می توان مرهم نهاد

می توان با عشق شد همسایه باز

بر لب گل بوسه ی شبنم نهاد...

می توان بر زندگی لبخند زد بوی آواز قناری را کشید

می توان بر روی بال شاپرک خنده ی صبح بهاری را کشید

با سخاوت می توان همسایه شد...

مهربانی را به گل تقدیم کرد

با عدالت می توان همسفره شد...

زندگی را می توان تقسیم کرد!

خوب بودن آنقدرها هم سخت نیست

خانه ی خوبی همین نزدیک هاست

باید از اکنون به فردا فکر کرد

رستگاری جمع خوبی های ماست

رستگاری جمع خوبی های ماست...