یادی از زنده یاد استاد محمد طغانيان پير کمانچه نوازی بختياری-دهکردی

محمد طغانيان بنا بر استناد شناسنامه اش، متولد 17 شـهریور 1299 خورشـيدی اسـت

ولی نظر به اینکه غالب تاریخ تولدهای آن زمان تخمينی و غير دقيق بودند، به نظر مـی رسـد وی

کمی بزرگ تــر از شناسـنامه اش باشــد .او از کودکــی ایــن شــانس را داشــت کــه شــبانه روز نـزد

استاد نایب علی کمانچه نواز مطرح دوران خود به فراگـيری ایــن ســاز بــپردازد و شـانس بــزرگ تــر

اینکه در 13 سالگی به همراه برادرش به تهران آمد و به مدت 9 سال از محضر اسـتاد ابوالحسـن

صبا بهره برد .در 22 سالگی به زادگاهش شهرکرد باز گشت که این نقطه سرآغازی اســت بـرای

تلفيق آموخته های شهری با نغمات محلی دهکردی نام قدیم شهرکرد و بختياری،

موسيقيدانان شـهری کــه بـه نوازنـدگان کرنــای بختيـاری دسترسـی نداشــتند، از طریــق

نواخته های طغانيان توانستند با موسيقی بختياری و محلی شهرکرد آشنا شوند .نمونه بارز ایـن

ادعا هنرمند گرامی عطا جنگوک هستند که بر اساس نواخته های طغانيان، دو اثر به یاد ماندنــی

مال کنون "و "هی جار "را با صدای زنده یاد بهمن عﻼءالدین آفریدند

استاد طغانيان کمانچه سازی هم می کرد .ساز مورد اســتفاده وی، از نـوع پشـت بــاز و

کاسه تنوری بود .گفتنی است کمانچه های لرســتان نـيز پشــت بازنـد ولــی شــکل کاسـه از نـوع

شيپوری است .سيم های ساز طغانيان بر خﻼف همه کمانچه های دیگـر از سـيم هــای سـنتور

انتخاب می شد !نحوه کمان کشی در کنار ساختمان ویژه ساز و جنس سيم های آن، به صــدای

کمانچه طغانيان شخصيت منحصر به فردی داده بود که نظير آن را پيش از این نشنيده بودیم

روحش شاد و یادش گرامی باد