امروز از زندگی چی یاد گرفتید(شرکت کنید )

سلام خدمت دوستان گلم.....

من تا امروز در زندگی یاد گرفتم ک ب کسی اعتماد نکنم حتی دوستی که از بچگی باهاش بودم.....من فک میکنم توزندگیم اینده خودم از همه چیز مهمتره

واینکه بتونم ی زندگی خوب ولوکس واس خودم پدرومادرم بخصوص کسی که اینده باس بیاد تو زندگیم بسازم واین همش بادرس خوندن و اراده ی خود ادم حل میشه

سرتونو دردنیارم

نتیجه:من اول ب پدر مادرم بعد ب درسم اهمییت میدم....هیچ چیز دیگه برام مهم نیست مرسی ازاینکه وقت گذاشتیدواینو خوندید

آقا مصطفی تجربه تون زیبا بود ولی خیلی چیزهای فراتری اهمیت دارند مثل انسانیت اگه همه ما به فکر خود و خانواده طرقی باشیم و به فکر دیگران نباشیم چه اتفاقی پیش میاد
یه مرد از خودش دفاع می کنه ولی یک مرد بزرگ از دیگران پس بهتر یک مرد بزرگ باشیم

انشالله هر وقت موفق شدید و به درجات بالا رسیدید زیر دستان را فراموش نکید و به اونها کمک کنید و لازمه کار و کاسبی در دنیا اعتماد پس کم کم به این اعتماد باید رسید

و مهمترین چیزهای انسان داشته هاش هست که پدر مادر هستند که همیشه همه جا باید مراقبشون بود کمک حالشون ولی نباید جامعه و دیگران فراموش کرد

تنها چیزی ک از این روزگار عبرت شده واسم اینکه راز دلت نباید ب هیچ کس بگی حتی خانوادت خواهرت مادرت و... واینکه همیشه از اون کسی ک انتظارش نداری رکب میخوری..کسی ک خیلی بهش اعتماد داری ی روزی دورت میزنه... مطمئن باشین پس ب هیچ کس اعتماد نکنین حتی نزدیکترین و صمیمی ترین اشخاص زندگیتون

خانم میری حرف شما کاملا متین هست ولی اگه آدم با کسی درد دل نکنه و اعتماد دردها تلمبار میشن و همین طور درد روی درد و باعث میشه انسان افسرده بشه کینه توز بشه انتقام گیر بشه توء دار بودن خوبه ولی نه خیلی زیاد همیشه ادم باید خودشا خالی کنه چون اگه این کار نکنه موج منفی به سراغش میاد و باعث خیلی اشتباهات میشه و باید به کسی اعتماد کرد نگفته هاش بگه که حداقل سبک بشه ولی نه هرکس لازمه موفقیت طریقی اعتماد هست

باتشکر از این تاپیک زیبا که گذاشتین
از خودم شروع می کنم شاید مال امروز نباشه ولی گفتنش امروز شاید بدنباشه
خدایش به جایی رسیدم با نامردی هایی که از بعضی از این مردم می بینم که دیگه به هیچ کسی اعتماد نمی تونم بکنم، یعنی هرکسی را می بینی داره یه جوری از احساست ومحبت دیگران به نفع خودش استفاده می کنه، حالم بد میشه از این رویه ای که بعضی هامون پیش گرفتیم.....واقعا کجا می ریم داریم با خودمون چکار میکنیم...

چند وقت پیش ها شخصی بهم رسید وازم پول خواست گفت غریبم اینجا و کارت عابربانکم را دستگاه خورده و برای گرفتنش مدارک می خواد منم مدارکم اینجا نیستند باید برم بیارمشون اینقدر قسم خورد که واقعا دلم می خواست هرچی پول دارمبهش بدم گفت یه کرایه می خوام شماره کارتت را بده برات ارسال می کنم
یه پول شاید ناچیز بود ولی خوب برای خودم شاید پول بود بهش دادم
متاسفانه دیروز بازم دیدمش دوباره با همون بهونه اومد جلوم وقتی این صحنه را دیدم خیلی کفری شدم ،چرا باید اینجوری باشه؟؟؟؟؟
چرا وقتی واقعا کسی کمک بخواد بترسیم کمکش کنیم ،این چه مرامیه ما داریم.....

من ب اشخاص زیادی اعتماد کردم ولی متاسفانه از صداقت و اعتماد آدم ها سواستفاده میشه این ی حقیقت محض ... نباید تو این دوره زمونه پیش کسی حرفی زد درد دلی کرد ... باید قبول کنیم ک جامعه بدی داریم و دیگه آدم قابل اعتمادی پیدا نمیشه.. همه آدم ها دروغگو شدن مثل اب خوردن ب هم دروغ میگن و همه ب فکر منافع خودشونن

فکر بکنین این مریضی که الان توی جامعه مون هست از بیماری ابولا بدتره اون زندگی آدما را می گیره ومی کشدشون این شخصیت و ذات آدما را نابود می کنه واسه این بیماری خطرناکم باید بهداشت جهانی یه فکری بکنه البته توی کشور ما چون فکر نمی کنم جایی دیگه اینجوری باشه، روزی میرسه پدر به بچه وبچه به پدر اعتماد نکنه .....وای از اون روزا که زیادم دور نخواهند بود

من تنهاچیزی که الان میتونم بگم اینه که نذارید کسی خوبیاتونوازتون بگیره مثه عشق ورزیدن محبت کردن صداقت معرفت مهربونی!!!

شایدبه زبون آسون باشه ولی اگه هرکدومشونو ازدست بدین دیگه برنمیگرده وجزافسوس خوردن برتون هیچی نداره!!!

درسته دنیابده آدمابدن ولی بیاین تاماخوب باشیم خوب بودن یادمون نره

در کل یاد گرفتم دوستمو کنارم نگه دارم دشمنو نزدیک تر از دوست که مبادا بانامردیایی که میکنه عواقب بدش بیش تر بشه
اصن دشمن جلو چشمت باشه بهتره