هر آدمی را به خلوتت راه نده

هر آدمی را به خلوتت راه نده

متون ادبی و زیبا • 1393/05/03 @omid
هر آدمی را به خلوتت راه نده
ریحان ریحانی

هر آدمي را به خلوتت راه نده،

در عكس هاي دستجمعي شان غايب باش.

نقدشان نكن و بگذار در جهل مركب بپوسند. داستان هايت را بازگو نكن.

آدم ها مي آيند و با تو چاي مي خورند و يابو برشان مي دارد كه

تو را شناخته اند، كه تمامت كرده اند.

بيشتر سكوت كن و خيلي خيلي كمتر حرف بزن. روزه بگير.

صبح هاي زود را از دست نده. ورزش كن.

ساز بزن. نترس. نترس. نترس.

از اين ديوانه خانه برو


------------------------------------------------------------------

سیمین دانشور

گاهی آدم می ماند بین بودن یا نبودن

به رفتن که فکر می کنی

اتفاقی می افتد که منصرف می شوی،

می خواهی بمانی

رفتاری می بینی که انگار باید بروی

و این بلاتکلیفی

خودش کلــــــی جـــــــهنم است




آنا گاوالدا در زندگی همیشه غمگین بودن از شاد بودن آسان تر است. ولی من اصلا از آدم هایی خوشم نمی آید که آسان ترین راه را انتخاب می کنند. تو را به خدا شاد باش و برای آن که شاد شوی، هر کاری از دستت بر می آید، بکن
گاهی باید دروغ را راست پنداشت

و راست را دروغ !!!


بی فریب خوردن زندگی سخت است



ماریان ویلیامسون


عمیق ترین ترس ما این نیست که نقص داریم. عمیق ترین ترس ما این است که فراتر از اندازه قدرتمندیم. این بصیرت ما است

که بیشتر ما را به وحشت می اندازد نه بی بصیرتی. از خودمان می پرسیم، “من چه کسی هستم با استعداد، خوشگل،

باهوش، شگفت آور؟”

در واقع، تو چه کسی نیستی؟ شما فرزند خدا هستید. نقش های کوچک شما به جهان خدمت نمی کنند. هیچ چیز روشنی برای شانه

خالی کردن وجود ندارد به طوری که افراد دیگر احساس نا امنی در اطراف شما نخواهند کرد. همه ما مثل کودکان می درخشیم. ما برای آشکار

کردن شکوه خدا که درون ماست متولد شدیم. این فقط در برخی از ما نیست، در همه ماست. و همانطور که ما اجازه درخشش داریم،

ناخودآگاه به افراد دیگر هم اجازه همان کار را می دهیم. همانطور که ما از ترس مان رها می شویم، حضور ما به طور خودکار دیگران

را رهایی می بخشد.



ادری هپ بورن

من به آرامش معتقدم. من باور دارم که خنده بهترین کالری سوز است. من به قوی بودن زمانی که به نظر می رسد

همه چیز بد پیش میرود، معتقدم. من باور دارم که دختران شاد زیباترین هستند. من باور دارم که فردا روز دیگری

است و من به معجزه اعتقاد دارم.


لیلا کردبچه

آی ساعت ها ...


ساعت ها ؛


چگونه چمدان کهولت مرا به فردا خواهید رساند ؟


با عقربه هایی که همیشه روی حالا ایستاده اند ...


چگونه با لبان کودکی ام نخندم ؛


در آینه هایی که یقین دارند عقربه ها :


تمام عمر برعکس چرخیده اند ...

سرگذشت خانم oprahجالب بود .اقای مسافر مرسی بابت مطالبتون
سیمین بهبهانی : وصیت کرده ام بعد از مرگم؛ همراه من دوتا فنجان چای هم دفن کنند!! شاید صحبت های من با خدا به درازا کشید... بهرحال دلخوریها کم نیست ازبندگانش ... همانهایی که بی اجازه واردشدندخودخواهانه قضاوت کردند بی مقدمه شکستند وبی خداحافظی رفتند

روح انگیز شریفیان


کسانی که در ایران هستند در آرزوی آن چیزهایی هستند

که فکر می‌کنند می‌توانند درخارج به دست آورند،

و آن هایی که در خارج اند در حسرت آنچه که از دست داده‌اند،

دلم آشوب می‌شود، از هر چه داریم، از هر چه داشته‌ایم و از دست داده ایم.

از آنچه نیست و نداریم و باید می‌داشتیم.

از این که دیگر برایم فرق نمی‌کند چه کسی کجا و چرا زندگی می‌کند…


گروه اینترنتـی پرشین استار | www.Persian-Star.org




رفتن آدم ها چه قدر سخت است

تا آخرین لحظه هم باور نمی کنی که داری از دستشان می دهی …

آنا گاوالدا

آموخته ام که وابسته نباید شد

نه به هیچ کس ؛ نه به هیچ رابطه ای

واین لعنتی نشدنی کاری بود که آموخته ام