دل نوشته

اگر من بزرگ نمی شدم، پدربزرگ هنوز زنده بود، موهای مادرم سفید نمیشد، مادربزرگ در ایوان خانه باز می خندید، تنهایی معنایش همان تنها بودن در اتاقم بود، غروب جمعه برایم دلگیر نبود، چقدر گران تمام شد بزرگ شدن من…

خدایا گناهانم را نادیده بگیر ....................
همانگونه که دعا هایم را نادیده میگیری

کسی که تو حرفاش زیاد میگه بیخیال............. بیشتر از همه فکرو خیال داره فقط دیگه حوصله بحث و صحبت نداره.......................

خدایا!!!!!!!!!!
یک مرگ بدهکارم و هزاران آرزو طلبکار
خسته ام
یا طلبم را بده ....................................

یا
طلبت را بگیر!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

خدایا سرودلم رو بشور از هر چه ناپاکی است... دلم هوای باتو بودن کرده است....

زنـــدگی چیــزی نیست مگـر نحـوه ی نگاه مــــا

چـﮧ قشنگـﮧ بآ عشقت قهر کنے وبـﮧ נروغ بگے : נیگـﮧ نمےخوآمت ٬ ازت بـנҐ میآנ! و ازش بشنوے : غلط کرנے ! چه بخواے چـﮧ نخواے مآل منے!

حق با سهراب بود... دلخوشی ها کم نیست گاه اما به خودم میگویم این همه دلتنگی... دلخوشی سیری چند؟؟؟ می زنند،میشکنند،می روند،میمانی زندگی صرف همین چند کلمه است زندگی رسم گذشتن از دل،زندگی بازی با احساس است واژه ها گنگ شدند ودورویی حتی... ازسیاهی پیداست مردم دنیایم همه نامرد شدند عشق رنگ باخته است وخیانت زنده وصداقت ارزان جای خود را به دروغ اهدا کرد من دلم میخواهد لب کوهی بروم وصدایی به بلندای نیاز بشری سر بدهم وبگویم: مردم ...مردم دنیایم جرعه عمری باقیست نگذاریم که فرصت برود از کف و غافل باشیم وبیاییم محبت بکنیم وبدانیم هنوز می شود صادق بود وبدانیم وفا ، به خدا رسم خوشایندتری است وبفهمیم خیانت زشت است مردم دنیایم ، من کوچک به خدا خسته شدم خسته از رنگ دروغ،خسته از بوی فریب،خسته از هرچه دورویی دارد از همه حرف دلم بوی تکرار مشام آزار است پس به رسم دیرین مردم دنیایم همه آدم باشیم...

زمان چیز عجیبی است... جلو می رود و دوست داشتنی ترین آدم های زندگیت را یا کهنه می کند یا عوض! بعضی ها تغییر می کنند و یا حقیقت درونشان مشخص می شود ، دیر یا زود مشخص خواهد شد که کدامشان ماندنی اند و کدامشان رفتنی . من دعا می کنم زمان بگذرد و دنیا پر شود از آدم های واقعی آدم هایی که نه زمان آنها را عوض کند نه زمین...