رسیده ای نچیدمت ، منم حریف کال تو

خوشا که قامتم رسد به میوه ی خیال تو خداوند اصرارکنندگانِ در دعا را بسیار دوست دارد.\" و من فکر کرده بودم که چه‌قدر می‌ترسم از این‌که تو را این همه به اصرار، این همه زیاد و طولانی و خالصانه از خدا خواسته‌ام. راستش را بگویم هنوز هم می‌ترسم از این‌که نکند، نکند خداوند قهرش گرفته باشد از این همه خواستن‌ام! نکند قهرش گرفته باشد، که حالا تو را این همه دور، این همه دیر، این همه سخت، برای‌ام قرار داده است!