دغدغه کار فرهنگی داری؟ بسم الله (1)
اولیش رو هم خودم میگم
میگفت که اول صبح ها وقتی که این خانم به همراه پدرشون به دانشگاه میومد میدیدیم که با چادر بود اما وقتی که از ماشین پیاده میشد و پدرش میرفت سریع چادرشو در می آورد و مینداخت داخل کیفش و ...
چند روزی گذشت و این اتفاق تکرار شد
یک روز
به محض اینکه پیاده شد و چادرشو داشت جمع و جور میکرد که بذاره داخل کیف بهش نزدیک شدم و بعد از سلام و احوالپرسی بهش گفتم :
خانم x آیا من و بقیه پسرهای دانشگاه از پدرتون به شما محرم تر هستیم که شما وقتی پدرتون میره شما این کارو میکنید؟
میگفت اولش خیلی ناراحت شد و چون انتظار این حرفو حداقل از من نداشت چندتا حرف هم بهم زد اما اون روز آخرین روزی بود که چادرشو بعد از اینکه از ماشین باباش پیاده میشد در می آورد و تویه کیفش میذاشت
بچه ها این که گفتم نهی از منکر پسر به دختر بود اما بالعکس یا پسر به پسر و دختر به دختر هم هست
لطفا کمک کنید
این تجربه واسه یکی از رفقا اتفاق افتاده .
میگفتش که داشتم توی خیابون راه میرفتم که یه زن و شوهری رو دیدم که دست تو دست هم داشتن راه میرفتن .
وضعیت زنه واقعا داغون بود اما صد رحمت به زنه ... مرده دیگه داغونتر بود ...
هرکی هم از کنار اونا رد میشد یه نگاه طولانی به اون زن میکرد و رد میشد .
بعضی ها هم راهشون رو به خاطر بیشتر دید زدن زنه عوض میکردن .
میگفتش من رفتم و مرده رو کشیدمش کنار و مودبانه بهش گفتم : آقا ببخشید
گفت : بله جانم .
گفتم : اجازه میدید که من چند دقیقه ای به خانمتون نگاه کنم !!!؟
وقتی اونو گفتم غیرتی شد و نزدیک بود به دو قسمت مساوی تقسیمم کنه !
گفت : مرتیکه مگه خودت ناموس نداری !!!؟
بوووووووووووووووووووووووووووووووق
منم بهش گفتم : اصلا تغصیر منه که اومدم مودبانه ازت اجازه میگیرم !
اصلا تو لیاقت اجازه گرفتن نداشتی .
منم باید مثل بقیه بدون اجازه یه رب به زنت نگاه کنم تا اینجوری رفتار نکنی !!!
اینم یک امربه معروف اساسی و منحصر به فرد
خلاصه اون بنده خدا خجالت زده و نادم راهش رو گرفت و رفت .
البته این روش رو مطلقا پیشنهاد نمیکنم.
یکی از اساتید بیشتر با پسرا بود و مواقع نادری هم که سراغ دخترا میومد، بهمون زیادنگاه نمیکرد.
حواسش بود و کاملا متوجه ما بود ولی بجای نگاه کردن به طرف صورتمون، اغلب به مقنعه بچه ها نگاه میکرد. اینجوری بچه ها به نگاه نکردنش حساس نمی شدند. مخصوصا اونایی که عقده دارن استاد بهشون نگاه کنه، اصلا متوجه نمیشدند که این استاد فقط به مقنعه شون نگاه میکنه.
ایشون تقریبا جای پدر ما بود، خودش خیلی رعایت میکرد. بدون حساب کتاب هم باهامون حرف نمیزد.
با این نحوه ی رفتارش جوی در کلاس حاکم میشد که بچه ها هم رعایت میکردند. چه دخترا چه پسرا. چه نسبت به اساتید چه نسبت به همکلاسیها.
ناخودآگاه داشت این ایجاد حریم با نامحرم رو به طور عملی بهمون آموزش میداد و مدام برامون تمرین میشد.
به این ترتیب همیشه توی کلاساش یه حریم کلی بین دخترا و پسرهای دانشجوش بوجود میاد.
اصلا هم ندیدم توی کلاساش، دختر و پسری دست از پا خطاکنند.
فوق العاده هم پرکاره و با همه جور آدمی سروکار داره. همیشه همینطوری رعایت میکنه و اطرافیانش هم بخاطر حرمت نگه داشتن های ایشون، ناخودآگاه حد و حدود ها رو رعایت میکنند.
ترم اول که متوجه این نحوه ی نگاهش شدم، تازه یادگرفتم که من هم نباید به خودم اجازه بدم به نامحرم نگاه کنم. وقتی داشتم فارغ التحصیل میشدم، رفته بودم دفترشون، طبق معمول فقط به چادرم نگاه میکردند. من هم سرم رو انداختم پایین. بعد متوجه انعکاس کمی از تصویر چهرشون توی شیشه میز شدم.
به طرف اون انعکاس نگاه میکردم.
به خود اومدم دیدم اون حتی به همون انعکاس تصویر صورتم در شیشه هم نگاه نمیکنه!
خیلی از خودم خجالت کشیدم که داشتم به تصویر توی شیشه نگاه میکردم…
دوستان این خاطره از خانمی با نام کاربری ایینه که در سایت حیا گذاشته بودن
نقل قولی از استاد قرائتی
11فایده برای انجام امر به معروف و نهى از منکر، حتى اگر اثر نکرد:
۱) گاهی امر و نهی ما امروز اثر نمی کند، ولی در تاریخ روی فطرت و قضاوت دیگران اثر دارد. چنان که امام حسین علیه السلام در راه امر به معروف و نهی از منکر شهید شد، تا وجدان مردم در طول تاریخ بیدار شود.
۲) گاهی امر و نهی، فضا را برای دیگران حفظ می کند. چنان که فریاد اذان مستحب است، گرچه شنونده ای نباشد؛ ایستادن به هنگام قرمز شدن چراغ راهنمایی لازم است، گرچه ماشینی نباشد. زیرا حفظ قانون و فضای احترام به قانون لازم است.
۳) گاهی امر و نهی ما، گناهکاران را از گناه باز نمی دارد؛ ولی گفتن های پی در پی، لذت گناه را در کام او تلخ می کند و لااقل با خیال راحت گناه نمی کند.
۴) برای حفظ آزادی باید امر و نهی کرد؛ زیرا نگفتن، جامعه را به محیط خفقان و ترس و سکوت تبدیل می کند.
۵) امر و نهی برای خود انسان مقام آفرین است، گرچه دیگران گوش ندهند. قرآن می فرماید: « و من احسن قولاً ممّن دعا الی الله »
۶) امر به معروف و نهی از منکر، اگر در دیگران اثر نکند؛ لااقل برای خود ما یک نوع قرب به خداوند، تلقین و تمرین شجاعت و جلوه ی سوز و تعهد است.
۷) گاهی امر و نهی ما امروز اثر نمی کند، اما روزی که خلافکار در بن بست قرار گرفت و وجدانش بیدار شد، می فهمد که شما حق گفته اید. بنابراین اگر امروز اثر نکند، روزگاری اثر خواهد کرد.
۸) امر و نهی، وجدان انسان را آرام می کند، انسان با خود می گوید که من به وظیفه ام عمل کردم. این آرامش وجدان با ارزش است، گرچه دیگران گوش ندهند.
۹) امر به معروف و نهی از منکر، سیره ی انبیاست، گرچه دیگران گوش ندهند. قرآن می فرماید: « و اذا ذکّروا لا یذکرون » و یا بار ها می فرماید: مردم سخنان و ارشاد های پیامبران را گوش نمی دهند و از آن ها روی بر می گردانند. بنابراین ما نباید توقع داشته باشیم که همه به سخنان ما گوش بدهند.
۱۰) امر به معروف، اتمام حجت برای خلافکار است تا در قیامت نگوید کسی به من نگفت، علاوه بر آنکه عذری برای گوینده است تا به او نگویند چرا نگفتی؟
۱۱) هنگام قهر الهی، آمرین به معروف نجات خواهند یافت.
دوستان عزیز فرهنگی کار .حتما میدونید که امر به معروف و نهی از منکر یک واجب کفایی .پس لازم که قبل از انجام اون بهشرایظ و مراتب اون دقت کرد.البته سو تفاهم نشه که قصد آموزش دارم. مطمعن ام که همه استادید و خواستم یک بار برای خودممرور بشه.
شرایط امر به معروف و نهی از منکر
امر به معروف و نهی از منکر با وجود برخی شرایط واجب میباشد و در صورت نبود آن شرایط تکلیف ساقط میشود و آنها عبارتند از:
- کسی که امر یا نهی میکند، بداند آنچه را که دیگری انجام میدهد حرام است و آنچه را ترک کرده، واجب است، پس هرکس نمیداند این عمل که او انجام میدهد حرام است یا نه جلوگیری واجب نیست.
- احتمال بدهد امر یا نهی او تاثیر دارد، بنابراین اگر میداند تاثیر ندارد امر و نهی واجب نیست.
- شخص گناهکار اصرار بر ادامه کار خود داشته باشد، پس اگر معلوم شود، یا گمان کند، یا احتمال صحیح بدهد گناهکاری بنای ترک عمل را دارد و دوباره تکرار نمیکند، یا موفق به تکرار نمیشود، امر و نهی واجب نیست.
- امر ونهی، سبب ضرر جانی یا آبرویی یا ضرر مالی قابل توجه، به خودش یا نزدیکان و همراهان، یا سایر مومنان نباشد.
مراتب امر به معروف و نهی از منکر
برای امر به معروف و نهی از منکر، مراتبی است که اگر با عمل به مرتبه پایینتر، مقصود حاصل شود؛ عمل به مرتبهٔ بعدی جایز نیست و آن مراتب چنین است:
- با معصیت کار طوری عمل شود که بفهمد به سبب انجام آن گناه با او اینگونه عمل میشود مثل اینکه از او روبرگرداند یا با چهره عبوس با او برخورد کند، یا با او رفت و آمد نکند.
- امر و نهی با زبان؛ یعنی به کسی که واجبی را ترک کرده دستور دهد که واجب را به جا آورد و به گناهکار دستور دهد که گناه را ترک کند.
- استفاده از زور، برای جلوگیری از منکر و برپایی واجب؛ یعنی زدن گناهکار (بنابر فتوای آیت الله خامنهای مواردی كه امر به معروف و نهی از منكر متوقف بر چيزی بيشتر از امر و نهی زبانی باشد، اگر در سرزمينی باشد كه دارای نظام و حكومت اسلامی است و به اين فريضه اسلامی اهميت داده میشود، احتياج به اذن حاكم و مسئولين ذيربط و پليس محلی و دادگاههای صالح دارد.
لطفا یک بار دیگه پستهای اول بحث رو بخونید
از دوستان بزرگواری که تا اینجای بحث شرکت کردند ممنونم
صادق خان
سید نوید
حامد اصغرزاده
مصطفی حدادی
Peyman MF67
دروغ و غیبت و تهمت هم جزء گناهان کبیره هستن
خیلی از ماها جرأت مقابله ی کلامی با کسی که داره گناه می کنه رو نداریم
ولی حداقل میتونیم وقتی کسی داره غیبت میکنه یا تهمت میزنه به یکی دیگه؛ با ترک اون محل مخالفتمون رو ابراز کنیم ، به نظر من این هم میتونه یه جور نهی از منکر باشه و اینکه با ترک اون محل خودمون رو از آلوده شدن به گناه حفظ کنیم ، مگر نه این است که شنونده غیبت و تهمت هم یه جورایی توی گناه گوینده شریکه
ضمنا به نظر من وقتی ما کسی رو از گناه کردن باز میداریم و امر به معروف یا نهی از منکر می کنیم ولی در خفا یا جای دیگه خودمون اون گناه رو مرتکب میشیم بیشتر از اینکه جلوی ترویج گناه رو بگیریم باعث ترویج اون میشیم؛ وقتی من که خودم ناهی از منکرات هستم گناهی رو مرتکب بشم هرکسی که متوجه گناه من بشه فکر میکنه مابقی ناهیان هم همینگونه هستند و حب و پاکی همه ی آمران به معروف و ناهیان از منکر از بین میره یا زیر سوال میره. مانند چیزی که توی جامعه ما زیاد دیده میشه؛ و گناه معدود مروجان گناه (و نه ناهی از منکرات و آمر به معروف) به پای خیلی های دیگه نوشته میشه و اثربخشی امر به معروف و نهی از منکر رو کم می کنه...