آسمانی باش !

گرفتار عشق شدن ، همان عاشق شدن است ؟! چرا می گویند انسان بدون عشق مثل جنگل بی درخت است ؟ چون ماهیت جنگل به درختانش است ، آیا بدون این درختان باز هم کسی جنگل صدایش میکند؟ انسان هم همینطور است . وقتی عشق را ، ماهیتش را ، از او بگیری ، معنی اش را از دست میدهد. ولی تو ای آسمانی ! عشقت را ارزان نفروش ! معشوق آسمانی ات را با هیچ معشوقی عوض نکن ! همین بس که برای دیدنش باید سرت را بالا بگیری ، پس سرت را بالا بگیر .... معشوقت از همه بالاتر است ، از همه دست نیافتنی تر ، از همه مهربانتر ! و نیاز به اثباتش نداری ! ☼ سرمشق های آب بابا یادمان رفت ☼ ☼ رسم نوشتن با قلم ها یادمان رفت ☼ ☼ شعر خدای مهربان را حفظ کردیم ☼ ☼ اما خدای مهربان را یادمان رفت ☼ آسمانی بودن و عاشق خدا بودن چقدر قشنگ است . دنیا ، زندگی ، عشقت و حتی نوشته هایت را زیبا میکند! چقدر زیباست که فقط برای خدا بنویسی و تنهایی خود را فقط با او قسمت کنی ... هر چه بخواهی به تو می بخشد بی ریا با مهربانی ! کاری که هیچ معشوقی از عهده آن برنمی آید! ...