مناظره شاعران
مناظره شاعران
سیمین بهبهانی وابراهیم صهبا ورند تبریزی وشمس الدین وشادان شهرو بختیاری
سیمین بهبهانی:
ودرجواب ,شهریار و یاری ...
ما هم رگ شاعریمان گل کرد و نغیزه ای بر این ها گفتیم باشد که جاودان شویم...
شوخی کردم من کجا و این استادان کجا وقتی این شعر هارو خوندم یه سری کلمه به مغزم خطور کرد گفتم بنویسم دیگه شما به بزرگواری خودتون ببخشید که ما جسارتی کردیم بر اشعار این بزرگان:
اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل مارا
به خال هندویش بخشم بهین سیم و زرهارا
لیکن
اگر آن ترک شیرازی پریشان دل کند مارا
ز سر ریزمش تا پا یه من کشک و دو من قارا
وگر زین جمله تکرار کرد دوباره آن کارا را
زنم ضربه به فرقش سر و دست و تن و پارا
وگر آن ترک شیرازی نکرد ترک جمله کارا را
قسم بر خال هندویش کز وی زنم آتش
سر و دست و تن و پاو تمام روح و اجزا را
شوخی کردم من کجا و این استادان کجا وقتی این شعر هارو خوندم یه سری کلمه به مغزم خطور کرد گفتم بنویسم دیگه شما به بزرگواری خودتون ببخشید که ما جسارتی کردیم بر اشعار این بزرگان:
اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل مارا
به خال هندویش بخشم بهین سیم و زرهارا
لیکن
اگر آن ترک شیرازی پریشان دل کند مارا
ز سر ریزمش تا پا یه من کشک و دو من قارا
وگر زین جمله تکرار کرد دوباره آن کارا را
زنم ضربه به فرقش سر و دست و تن و پارا
وگر آن ترک شیرازی نکرد ترک جمله کارا را
قسم بر خال هندویش کز وی زنم آتش
سر و دست و تن و پاو تمام روح و اجزا را
جالب بود خانم رئیسی
شما کلا نابودش کردین :))
خانم رئیسی به قول یکی از کاربران
خیلیم عالی
خیلیم عالی
با این غزل مهرانگیز رساپور (م. پگاه) جناب حافظ سمرقند و بخارا را ۵ سال پیش از ترک شیرازی پس گرفته و داده است به خود خانم پگاه!
پگاه و بخشندگی حافظ !
مهرانگیز رساپور ( م . پگاه)
امّا آن تُرک شیرازی، جواب میده :
اگر دستان یک گربه رسد بر گوشت قربانی
بگیرد؛ ورنه او گوید: نمی خواهم من اینها را
خودت دانی و من دانم، دلت را گر به دست آرم
به خال هندو ام بخشی، هرآنچه داری ای یارا
سمرقند و بخارا را، سر و دست و تن و پا را
تمام روح و اجزا را، و ملک دین و دنیا را
جواب به ترک شیرازی:
به خال هندو ات بخشم، سماء و ارض و دریا را
درخت نخل و خرما را، سه چار تن سنگ خارا را
تمام پول بابا را، کلاه گرم دارا را
یه لنگه کفش سارا را ، و حتی صبح فردا را
دگر ای ترک شیرازی، مکن با ما تو این بازی
به دست آور دل ما را، به دست آور دل ما را
اگر دستان یک گربه رسد بر گوشت قربانی
بگیرد؛ ورنه او گوید: نمی خواهم من اینها را
خودت دانی و من دانم، دلت را گر به دست آرم
به خال هندو ام بخشی، هرآنچه داری ای یارا
سمرقند و بخارا را، سر و دست و تن و پا را
تمام روح و اجزا را، و ملک دین و دنیا را
جواب به ترک شیرازی:
به خال هندو ات بخشم، سماء و ارض و دریا را
درخت نخل و خرما را، سه چار تن سنگ خارا را
تمام پول بابا را، کلاه گرم دارا را
یه لنگه کفش سارا را ، و حتی صبح فردا را
دگر ای ترک شیرازی، مکن با ما تو این بازی
به دست آور دل ما را، به دست آور دل ما را
فاطمه دریایی :
اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را
خوشا بر حال خوشبختش، بدست آورد دنیا را
نه جان و روح می بخشم، نه املاک بخارا را
مگر بنگاه املاکم؟چه معنی دارد این کارا؟
و خال هندویش دیگر ندارد ارزشی اصلأ
که با جراحی صورت عمل کردند خال ها را
نه حافظ داد املاکی، نه صائب دست و پا ها را
فقط می خواستند این ها، بگیرند وقت ما ها را!
اگر ان ترک شیرازی بدست ارددل مارا ندارم همچو حافظ که بخشم سمرقند وبخاررا عشق چه خیال پرداز می کند صائب را که می بخشد سرودست وتن وپا را هر انکس می بخشدازملک ودل بخشد نه انکه از سر رویاببخشدسر ودست ؛بخارارا اگر ان ترک شیرازی بدست ارد دل مارا بخال هندوش بخشم همین قلب محیارا</span></span>
به عدد شاعران ایران شعر هست بر جواب این بیت حافظ