فاجعه ای بزرگ!
فاجعه ای بزرگ!
آمده ام، با دیده اشک آلود. قلبی خونین و روحی مایوس تا از روی حقیقتی پرده برگیرم. حقیقتی دردناک و کشنده که تا عمق استخوان هایم را می سوزاند و آسمان روحم را مکدر می کند و پوچی دنیا را نمایان می سازد. وای به وقتی که انقلابی از جان گذشته ای از سخن پوچی بگوید و به یاس فلسفی دچار شود!