بله
۲۱:۴۹
۲۱:۴۹ خبری
📝یادداشتی بر یک غفلت کلامی؛ چرا دقت در نامواژهها، پاسداشت هویت یک استان است؟
@dehkordonline ™
🔴زبان و کلام کارگزاران و مدیران در بسترهای عمومی، صرفاً ابزاری برای انتقال چند گزاره رسمی نیست؛ بلکه آیینهای است از میزان شناخت، احترام و حساسیت آنها نسبت به بافت فرهنگی و اجتماعی جامعهای که در آن خدمت میکنند. خطاهای بهظاهر کوچک کلامی در تریبونهای رسمی، گاه پتانسیل ایجاد سوءتفاهمهای عمیق و جریحهدار کردن عواطف جمعی را دارند؛ اتفاقی که اخیراً در جریان سخنرانی یکی از مسئولین در یک برنامهی فرهنگی رخ داد و با حذف حرف ربط «و» میان دو پارهی هویتساز نام استان و ادای آن به صورت مضاف و مضافالیه (چهارمحالِ بختیاری)، موجبات مکدر شدن خاطر جمع کثیری از حاضرین و دغدغهمندان را فراهم آورد.
نام «چهارمحال و بختیاری» فقط یک عنوان اداری بر روی نقشههای کشوری نیست؛ این نام جلوهای از همزیستی تاریخی، مسالمتآمیز و گسستناپذیر اقوام و جغرافیاهای مختلفی است که سدهها در کنار یکدیگر غیورانه زیستهاند و برای اعتلا و دفاع از این مرز و بوم جانفشانی کردهاند.
حذف حرف «و» و تکیه بر «کسره» در انتهای واژهی چهارمحال، خواه از سر غفلت اتفاق افتاده باشد و خواه ناشی از یک لغزش کلامی سهوی، در نگاه مخاطب تیزبین و افکار عمومی، تداعیکننده نوعی نگاه مالکیتمحور و دستهبندیِ طولی است. این نحوه بیان، توازن هویتی و احترام متقابلی را که پایه و اساس وحدت اجتماعی استان است، مخدوش جلوه میدهد. در شرایطی که جامعه بیش از هر زمان دیگری به وفاق، انسجام و پیوندهای همدلانه نیاز دارد، دامن زدن به شائبههای تفکیکطلبانه یا برتریجویانه — حتی در سطح زبان — حرکتی آسیبزا و تفرقهانگیز قلمداد میشود.
از مسئولین و مدیران ارشد، بهویژه در برنامههایی با ماهیت «فرهنگی»، این انتظار بهحق وجود دارد که فراتر از عموم جامعه، به ابعاد ادراکی و روانی کلمات خود واقف باشند. مدیرِ در تراز نظام اسلامی باید مظهر و منادی وحدت باشد. تکرار چندبارهی یک خوانش نادرست از نام رسمی و تاریخی استان در یک سخنرانی، نشاندهنده کمدقتی در شناخت حساسیتهای بومی و عدم اشراف کامل بر مؤلفههای همگرایی ملی و منطقهای است.
فرهنگ، بستر پیوند دلهای آحاد جامعه است؛ نباید اجازه داد که تریبونهای فرهنگی به واسطه بیدقتیهای ادبی یا بیپرواییهای کلامی، خود به منشأ خطکشیهای کاذب و دلخوریهای اجتماعی تبدیل شوند.
افکار عمومی و مردم شریف و هوشیار استان، خواهان تکریم برابر و همهجانبهی تمام بخشهای هویتی خود هستند. این نقد اجتماعی نه از باب مچگیری، بلکه از روی دلسوزی و با هدف یادآوری این اصل مهم نگاشته شده است که «کلمات بار دارند و جملات پیامد».
انتظار جدی از این مدیر محترم و سایر کارگزاران در این سطح آن است که با درک عمیق از بافت اجتماعی و سنن تاریخی این خطه، در بیانات و مواضع خود دقت و وسواس بیشتری به خرج داده و در صورت لزوم، با رفتاری شجاعانه و کلامی اصلاحی، شائبههای ایجاد شده را برطرف سازند تا حرکت در مسیر توسعه و وفاق استان، دستخوش اینگونه غفلتهای فرساینده نگردد.
@dehkordonline ™
@dehkordonline ™
🔴زبان و کلام کارگزاران و مدیران در بسترهای عمومی، صرفاً ابزاری برای انتقال چند گزاره رسمی نیست؛ بلکه آیینهای است از میزان شناخت، احترام و حساسیت آنها نسبت به بافت فرهنگی و اجتماعی جامعهای که در آن خدمت میکنند. خطاهای بهظاهر کوچک کلامی در تریبونهای رسمی، گاه پتانسیل ایجاد سوءتفاهمهای عمیق و جریحهدار کردن عواطف جمعی را دارند؛ اتفاقی که اخیراً در جریان سخنرانی یکی از مسئولین در یک برنامهی فرهنگی رخ داد و با حذف حرف ربط «و» میان دو پارهی هویتساز نام استان و ادای آن به صورت مضاف و مضافالیه (چهارمحالِ بختیاری)، موجبات مکدر شدن خاطر جمع کثیری از حاضرین و دغدغهمندان را فراهم آورد.
نام «چهارمحال و بختیاری» فقط یک عنوان اداری بر روی نقشههای کشوری نیست؛ این نام جلوهای از همزیستی تاریخی، مسالمتآمیز و گسستناپذیر اقوام و جغرافیاهای مختلفی است که سدهها در کنار یکدیگر غیورانه زیستهاند و برای اعتلا و دفاع از این مرز و بوم جانفشانی کردهاند.
حذف حرف «و» و تکیه بر «کسره» در انتهای واژهی چهارمحال، خواه از سر غفلت اتفاق افتاده باشد و خواه ناشی از یک لغزش کلامی سهوی، در نگاه مخاطب تیزبین و افکار عمومی، تداعیکننده نوعی نگاه مالکیتمحور و دستهبندیِ طولی است. این نحوه بیان، توازن هویتی و احترام متقابلی را که پایه و اساس وحدت اجتماعی استان است، مخدوش جلوه میدهد. در شرایطی که جامعه بیش از هر زمان دیگری به وفاق، انسجام و پیوندهای همدلانه نیاز دارد، دامن زدن به شائبههای تفکیکطلبانه یا برتریجویانه — حتی در سطح زبان — حرکتی آسیبزا و تفرقهانگیز قلمداد میشود.
از مسئولین و مدیران ارشد، بهویژه در برنامههایی با ماهیت «فرهنگی»، این انتظار بهحق وجود دارد که فراتر از عموم جامعه، به ابعاد ادراکی و روانی کلمات خود واقف باشند. مدیرِ در تراز نظام اسلامی باید مظهر و منادی وحدت باشد. تکرار چندبارهی یک خوانش نادرست از نام رسمی و تاریخی استان در یک سخنرانی، نشاندهنده کمدقتی در شناخت حساسیتهای بومی و عدم اشراف کامل بر مؤلفههای همگرایی ملی و منطقهای است.
فرهنگ، بستر پیوند دلهای آحاد جامعه است؛ نباید اجازه داد که تریبونهای فرهنگی به واسطه بیدقتیهای ادبی یا بیپرواییهای کلامی، خود به منشأ خطکشیهای کاذب و دلخوریهای اجتماعی تبدیل شوند.
افکار عمومی و مردم شریف و هوشیار استان، خواهان تکریم برابر و همهجانبهی تمام بخشهای هویتی خود هستند. این نقد اجتماعی نه از باب مچگیری، بلکه از روی دلسوزی و با هدف یادآوری این اصل مهم نگاشته شده است که «کلمات بار دارند و جملات پیامد».
انتظار جدی از این مدیر محترم و سایر کارگزاران در این سطح آن است که با درک عمیق از بافت اجتماعی و سنن تاریخی این خطه، در بیانات و مواضع خود دقت و وسواس بیشتری به خرج داده و در صورت لزوم، با رفتاری شجاعانه و کلامی اصلاحی، شائبههای ایجاد شده را برطرف سازند تا حرکت در مسیر توسعه و وفاق استان، دستخوش اینگونه غفلتهای فرساینده نگردد.
@dehkordonline ™
ID: 1695492711928388089-1779473943532
مسئولیت متن، تصویر و فایل این پست با صاحب کانال است و دابا فقط آن را از شبکه اجتماعی مبدا نمایش میدهد.